калегія́льнасць
(ад калегіяльны)
прынцып і метад кіравання, якое ажыццяўляецца групай упаўнаважаных асоб (калегіяй),
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
калегія́льнасць
(ад калегіяльны)
прынцып і метад кіравання, якое ажыццяўляецца групай упаўнаважаных асоб (калегіяй),
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гвалт, -у,
1. Прымяненне фізічнай сілы ў адносінах да каго
2. Прымусовае ўздзеянне на каго-, што
3. у
4. Крык, лямант.
5. у
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
парасхо́дзіцца, ‑ходзіцца; ‑ходзімся, ‑ходзіцеся, ‑ходзяцца;
Тое, што і паразыходзіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
партмі́німум, ‑у,
Мінімум палітычных ведаў, якія павінен быў засвоіць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уды́х, ‑у,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ГЕАМЕТРЫ́ЧНАЯ ПРАГРЭ́СІЯ,
паслядоўнасць лікаў,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
варыя́нта
(ад варыянт)
1) арганізм жывёлы або расліны, які адхіляецца па пэўнай прымеце ад асноўнага тыпу;
2)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
маладзіко́вы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да маладзіка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
свідро́ўшчык, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
по́ркаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)