міка́да, нескл., м.
Тытул японскага імператара. // Асоба, якая носіць гэты тытул.
[Яп. mikado.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
не́гус, ‑а, м.
Тытул эфіопскіх цароў. // Асоба, якая мае гэты тытул.
[Эфіоп. Negus Negesti — цар цароў.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
імпера́тар, ‑а, м.
Вышэйшы тытул манарха. // Асоба, якая мае гэты тытул.
[Ад лац. imperator — уладар, палкаводзец.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Лэмнуць (груб.) ’ударыць’ (Мат. Гом.). Да ламану́ць (гл.), ад якога ўтвораны гэты дзеяслоў аднаразовага дзеяння.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Зміньдзю́к ’скнара’ (Касп.). Утворана з суфіксам ‑у́к ад асновы дзеяслова жміндзіць (> *зміндзіць); гл. гэты дзеяслоў.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
orbit2 [ˈɔ:bɪt] v. ру́хацца/круці́цца па арбі́це;
This satellite will orbit Mars. Гэты спадарожнік будзе рухацца вакол Марса.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
rumpus [ˈrʌmpəs] n. infml шум, го́ман; сканда́л;
What is all this rumpus about? З-за чаго ўвесь гэты шум?
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
unprintable [ʌnˈprɪntəbl] adj. нецэнзу́рны, непрысто́йны;
I think this article is unprintable. Я лічу, што гэты артыкул не для друку.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Qui pro quo
Адзін замест другога/Гэты замест таго.
Один вместо другого/Этот вместо того.
бел. Гэты пра воз, а той пра коз. Хто ў боб, хто ў гарох. Хто ў лес, хто па дровы.
рус. Я говорю про Ивана, а ты про болвана. Я не о том пел, а ты не о том слушал. Ты ближе к делу, а он про козу белу. Кто про Фому, кто про Ерёму. Кто в лес, кто по дрова.
фр. L’un tire à hue et l’autre à d’a (Один тянет вкривь, другой вкось).
англ. I speak of cheese and you of chalk (Я говорю о сыре, а ты про мел).
нем. Der eine sagt hü, der andere hoff (Один говорит хю, другой хоф).
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
кабалье́ра, нескл., м.
Тытул двараніна ў Іспаніі. // Асоба, якая мае гэты тытул.
[Ісп. cabellero.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)