словообразу́ющий прил., грам. словаўтвара́льны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

слогообразу́ющий прил., грам. складаўтвара́льны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

субъе́ктный лог., грам. суб’е́ктны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шестисло́жный грам., поэт. шасціскладо́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

изъясни́тельный

1. тлумача́льны;

изъясни́тельные слова́ грам. тлумача́льныя сло́вы;

2. грам. паясня́льны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

недастатко́вы недоста́точный;

○ н. дзеясло́ў — грам. недоста́точный глаго́л;

н. сказ — грам. недоста́точное предложе́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ВЫКА́ЗВАННЕ,

вылучаны ў пісьмовым ці вусным тэксце фрагмент, які выражае адносна закончаную, актуалізаваную думку, аформлены граматычна (і інтанацыйна — у вусным варыянце), захоўвае сэнсавыя і фармальныя сувязі з кантэкстам, дае магчымасць усвядоміць і мысленна ўзнавіць кансітуацыю. З’яўляецца камунікатыўна-сінтакс. адзінкай (адзінкай маўлення) у процілегласць канструкцыйна-сінтакс. адзінкам — сказу, яго семантыка-сінтакс. мадэлі і фармальна-грам. схеме. Найб. істотнае адрозненне ад сказа — абавязковае актуальнае чляненне, якое сведчыць і аб уключанасці выказвання ў кантэкст і кансітуацыю.

А.​Я.​Міхневіч.

т. 4, с. 309

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

злучо́к, -чка́ м., грам. дефи́с

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

імператы́ўнасць ж., книжн., грам. императи́вность

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дзе́йнік м., грам. подлежа́щее ср.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)