надрэгіянальнае падраздзяленне агульнай стратыграфічнай шкалы дакембрыю і адпаведны яму працяглы інтэрвал геалагічнага часу ад 1650 ± 50 да 680 ± 20 млн. гадоў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
éinschlägigaадпаве́дны, які́ адно́сіцца (да чаго-н.);
die ~e Literatúr літарату́ра па да́дзенаму прадме́ту
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
corresponding
[kɔrəˈspɑ:ndɪŋ]
adj.
1) зго́дны, падо́бны; адпаве́дны
2) які́ пі́ша лісты́
a corresponding secretary — сакрата́р, які́ вядзе́ лістава́ньне
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
appropriate
[əˈproʊpriət]1.
adj.
адпаве́дны, нале́жны, мэтазго́дны
2.[əˈproʊprieɪt]
v.t.
1) прызнача́ць (для спэцыя́льнае мэ́ты), асыгно́ўваць
2) прысво́йваць, прысабе́чваць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
adekwatny
adekwatn|y
адэкватны, адпаведны;
forma utworu ~a do jego treści — форма твора адпавядае яго зместу
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
пілі́паўка, ‑і, ДМ ‑паўцы, ж.
Уст. Пост перад калядамі. Калядныя куцці, як вядома, дзве: адна посная, другая — скаромная, або багатая. Посная куцця.. спраўлялася ў канцы піліпаўкі, перад самымі калядамі.Якімовіч.//Адпаведны час перад калядамі. На купалле там птушка садзіцца, пяе, У піліпаўку воўк нема вые.Купала.«Ваўкі нападаюць на чалавека, калі гуляюць сваё вяселле. А цяпер жа не піліпаўка, павінны збаяцца чалавека», — стараўся разважаць спакойна Сяргей.Шахавец.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
entspréchend
1.aадпаве́дны
2.prp (D) у адпаве́днасці (з чым-н.), зго́дна (з чым-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
seasonal
[ˈsi:zənəl]
adj.
1) сэзо́нны
а) a seasonal worker — сэзо́нны рабо́тнік
б) адпаве́дны пары́ го́ду (напр. надво́р’е)
2) пэрыяды́чны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Карна́ч1 ’нож з кароткім лязом’ (Сцяпік.), ’нож з кароткім зламаным лязом’ (Юрч.), ’маленькі чалавек’ (Мат. Маг.), да карнаць (гл.), карнаты (гл.). Ад апошняга ўтварылася карпач (karaatь > karnati̯b > karaačb) пры данамове /»‑суфіксацыі, якая ператварае прыметнік v адпаведны назоўнік (SP. I, 80–81).
Карнач2 ’шчаўе тупалістае, Rumex obstusifolius’ (Кіс.). Як аб гэтым сведчыць само тлумачэнне, лісце гэтай расліны нібм падрэзанае, карнатае. да папярэдняга.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Трэфны, ст.-бел.трефный ‘адборны, рэдкі’, ‘трапны, смешны, жартаўлівы’ (ГСБМ). З польск.trefny, trafny ‘адборны; жартаўлівы; дасціпны’ ад trafiać ‘трапляць у цэль; дасягаць мэты’, што да с.-в.-ням.trëffen ‘тс’ (Вінцэнц). Меркаванне пра крыніцу ў венг.tréfás ‘дасціпны’ (Булыка, Лекс. запазыч., 196) не мае падстаў, хутчэй праз чэш.trefny ‘меткі, адпаведны, падыходзячы’ ў часы ўзмацнення чэшскага ўплыву на польскую мову.