prawić
незак. жарт. казаць; прамаўляць;
prawić komplementy — казаць кампліменты;
prawić komu kazania (morały) — чытаць каму маралі
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
dojąć
зак. даняць каго; дапячы каму;
dojąć do żywego — даняць да жывога;
dojąć — рэзнуць (секануць) шабляю
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
dojechać
зак.
1. даехаць;
2. komu даняць каго; дапячы каму;
dojechać do żywego — даняць да жывога
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
lease2 [li:s] v.
1. арандава́ць, браць у арэ́нду;
lease smth. from smb. арандава́ць што-н. у каго́-н.
2. (таксама lease out) здава́ць у арэ́нду;
lease smb. smth./lease smth. (out) to smb. здава́ць што-н. каму́-н.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
blame1 [bleɪm] n.
1. віна́, адка́знасць;
lay/put the blame for smth. on smb. вінава́ціць каго́-н. у чым-н., ста́віць што-н. у віну́ каму́-н.;
His conduct is free from blame. Яго паводзіны беззаганныя.
2. вымо́ва
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
buzz1 [bʌz] n.
1. гудзе́нне; глухі́ гул (натоўпу)
2. infml мо́цнае задавальне́нне;
Flying gives me a real buzz. Лятаць – для мяне сапраўдны кайф.
3. the buzz infml плёткі, чу́ткі
♦ give smb. a buzz infml патэлефанава́ць каму́-н.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
oblige
[əˈblaɪdʒ]
v.
1) абавя́зваць; змуша́ць
to be obliged — быць абавя́заным каму́-н.
much obliged! — ве́льмі ўдзя́чны вам; шчы́ра дзя́кую
2) рабі́ць паслу́гу, ла́ску або́ прые́мнасьць
She obliged us with song — Яна́ зрабіла нам прые́мнасьць і засьпява́ла пе́сьню
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ахво́чы, ‑ая, ‑ае.
Разм.
1. Які выказвае ахвоту, жаданне на што‑н., да чаго‑н. і пад. Малодшы Марцін да гаспадаркі не быў ахвочы. Карпюк. Каму з вас не цікава І хто з вас не ахвочы Прылегчы спаць на травы Пад зорны полаг ночы. Аўрамчык.
2. Руплівы, старанны. Валя Арэшка была чалавек пакладзісты, ахвочы. Скрыган.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аб’е́сці, аб’ем, аб’ясі аб’есць; аб’ядзім, аб’ясце, аб’ядуць; заг. аб’еш; зак., каго-што.
1. Абкусаць, абгрызці што‑н. Вусень аб’еў капусту.
2. Разм. Многа ці часта едучы, прычыніць страту каму‑н. [Хадкевіч:] — Яна [Галя] нас не аб’есць... А без яе будзе зусім пуста ў хаце. Васілевіч.
•••
Вушы аб’есці; з вушамі аб’есці — пра ўтрыманне каго‑н. пражэрлівага, але малакарыснага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наўздзі́ў, прысл. і прыназ.
1. прысл. На дзіва; надзвычайна. Трава.. [на лузе] была балотная, наўздзіў рослая, густая. Сачанка. Раніца настала наўздзіў спакойная і прыгожая. Дуброўскі. Адзенне на ўсіх [людзях] было наўздзіў абшарпанае, заношанае. Лынькоў.
2. прыназ. з Д. Спалучэнне з прыназоўнікам «наўздзіў» выражае аб’ектныя адносіны: на дзіва каму‑, чаму‑н. Бацька.. зусім нечакана, наўздзіў суседзям захапіўся вудамі. Брыль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)