карма... (гл. корма...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «корма...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: кармапровад, кармарэзка, кармасумесь.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
карту́шка, ‑і, ДМ ‑шцы; Р мн. ‑шак; ж.
Частка компаса — папяровы, алюмініевы або іншы кружок, на які наносяцца дзяленні на градусы і румбы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
карэ́тка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.
1. Памянш.-ласк. да карэта.
2. Рухомая частка некаторых механізмаў, машын, апаратаў. Карэтка пішучай машынкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
макра...
Першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае: 1) вялікі, буйны, напрыклад: макрараён, макраструктура; 2) звязаны з вывучэннем вялікіх прадметаў, велічынь, напрыклад: макраскапія, макрабіётыка.
[Ад грэч. makrós — вялікі.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мана... (гл. мона...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «мона...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: маналітны, манаплан, манаграфія.
[Ад грэч. mónos — адзін, адзіны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
меда... (гл. мёда...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «мёда»..., калі націск падае на першы склад другой часткі слова, напрыклад: медазбор, меданосны, медагонка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мнага... (гл. многа...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «многа...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: мнагалюдны, мнагаструнны, мнагабор’е.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
надро́бка, ‑і, ДМ ‑бцы; Р мн. ‑бак; ж.
Разм.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. надрабіць 1.
2. Прыробленая, надвязаная да чаго‑н. частка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
насення... (гл. насенне...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «насенне...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: насеннясховішча, насеннявод, насенняводства.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паасо́бнік, ‑а, м.
Уст. Экземпляр чаго‑н. Гэта апошняя.. заключная частка гісторыі аднаго паасобніка кнігі «Жалейка», надрукаванай, як вядома, яшчэ ў 1908 г. Лужанін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)