дако́рлівы, ‑ая, ‑ае.
Такі, што выражае дакор, дакорлівасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дако́рлівы, ‑ая, ‑ае.
Такі, што выражае дакор, дакорлівасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
набо́б, ‑а,
1. Тытул правіцеляў індыйскіх правінцый.
2.
[Англ. nabob, фр. nabab, ад араб. мн. л. núvvāb — князькі ў мусульманскай Індыі.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
высакаме́рны, ‑ая, ‑ае.
Пагардліва-фанабэрысты; напышлівы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́светліцца, ‑ліцца;
Стаць ясным, зразумелым.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вячэ́рня, ‑і,
Вячэрняя царкоўная служба.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
белазу́бы, ‑ая, ‑ае.
У якога
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
берагаві́на, ‑ы,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бі́серны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае дачыненне да бісеру; зроблены з бісеру, упрыгожаны бісерам.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бялю́ткі, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
драма́цца, дрэмлецца;
Пра стан дрымоты, хаценне спаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)