acquaintance [əˈkweɪntəns] n.

1. знаёмства (з чым-н.)

2. знаёмы; знаёмая;

an acquaintance of mine адзі́н мой знаёмы/адна́ мая́ знаёмая

♦

make smb.’s acquaintance знаёміцца з кім-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

hobnob

[ˈhɑ:bnɑ:b]

1.

v.i. (-bb-)

1) сардэ́чна сябрава́ць з кім; шчы́ра, адкры́та гу́тарыць

2) выпіва́ць ра́зам

2.

n.

1) шчы́рае сябро́ўства або́ гу́тарка

2) супо́льная вы́піўка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

and so

а) гэ́так жа; такса́ма

You are young and so am I — Вы малады́, і я такса́ма

б) адпаве́дна чаму́, зго́дна з кі́м-чым

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

упада́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

1. Незак. да упасці (у 3 знач.).

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.), у што. Улівацца, уцякаць. Там, дзе ў раку ўпадае вузенькі ручаёк, я спыніўся. Ваданосаў. Неўзабаве [людзі] апынуліся каля невялікай рэчкі, якая ўпадала ў Нёман. Гурскі.

3. за кім-чым. Разм. Даглядаць каго‑, што‑н. Не ўпадаў стары ні за гаспадаркаю, ні за ўласнаю зямлёю. Лужанін. Ласкавая, дагодлівая і яшчэ рухавая кабета, [цётка Макрына] вельмі ўпадала за сваімі «нявестачкамі». Ракітны.

4. за кім. Разм. Заляцацца да каго‑н. Упадаць за дзяўчынаю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

параўно́ўваць (каго, што, з кім, чым) несов.

1. (сопоставлять) сра́внивать, равня́ть; см. параўна́ць 1;

2. прира́внивать (кого, что, к кому, чему), уподобля́ть (кого, что, кому, чему), равня́ть, сра́внивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аднапалча́нін, ‑а; мн. ‑чане, ‑чан; м.

Той, хто служыць ці служыў у адным палку з кім‑н. Паслухаў бы, як там [у Гдыні] шуміць прыбой, Як несціхана шалясціць галлісты Магутны бук па-над магілай іх — Аднапалчан-таварышаў маіх. Зарыцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́віжаваць, ‑жую, ‑жуеш, ‑жуе; зак., каго-што.

Разм. Тайна сочачы за кім‑, чым‑н., выведаць што‑н. раней невядомае, сакрэтнае. [Рыгор:] — Здаецца ж, у той асенні вечар нідзе ні жывой душы не было. Хто б мог вывіжаваць? Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зало́жнік, ‑а, м.

Асоба, гвалтоўна затрыманая кім‑н. з мэтай прымусіць выканаць якія‑н. абавязацельствы або патрабаванні той дзяржавай, арганізацыяй, да якой належыць гэта асоба. — Майго сына .. заарыштавалі як заложніка, каб я сам да іх прыйшоў. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зне́сціся ​1, знясецца; пр. знеслася і зняслася.

Зак. да несціся ​2.

зне́сціся ​2, знясуся, знясешся, знясецца; пр. знёсся, знеслася і зняслася, знеслася і зняслося; зак.

Разм. Устанавіць цесныя сувязі, зносіны з кім‑н.; звязацца. Знесціся з паўстанцамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ліхту́га, ‑і, ДМ ‑ту́зе, ж.

Абл. Бедства, ліхая прыгода, няшчасце. — Ты папраўдзе магла яшчэ мець добрае замужжа. [Галя:] — З кім? Ты ж мяне не ўзяў. — Цяпер папярхнуўся я. Але мне самому ўдалося справіцца са сваёй ліхтугай. Васілёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)