Першая састаўная частка складаных слоў са знач.: які мае адносіны да суднаў¹, плывучых сродкаў, напр.: суднаабарачэнне, суднаадпраўшчык, суднабудаўнік, суднабудаўнічы, суднавадзіцель, судназборачны, судназборшчык, суднамеханік, суднапад’ёмны, суднапрамысловы, суднапрапускнік, суднапрапускны, суднарадыст, суднарамонт, суднарамонтны.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сцябло́, -а́, мн. сцёблы і (з ліч. 2, 3, 4) сцяблы́, сцёблаў, н.
Надземная частка травяністай расліны, якая нясе на сабе лісце, кветкі і плады.
С. бобу.
|| прым.сцябло́вы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
хво́сцік, -а, мн. -і, -аў, м.
1.гл. хвост.
2. Кончык, частка чаго-н., якая выступае.
Яблык з хвосцікам.
◊
З хвосцікам (разм.) — з лішкам, з невялікім дадаткам.
Тры гады з хвосцікам.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
цверда... (гл.цвёрда...).
Першая састаўная частка складаных слоў; ужыв. замест «цвёрда...», калі націск у другой частцы слова падае на першы склад, напр.: цвердавэнджаны, цвердазём, цвердалобы, цвердамерзлы, цвердапаліўны, цвердаплодны, цвердаскуры, цвердасплаўны, цвердацелы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
чацвяры́к, -верыка́, мн. -верыкі́, -верыко́ў, м.
1. Старая мера аб’ёму сыпкіх цел; адна восьмая частка чвэрці.
Ч. пшаніцы.
2. Чатыры кані ў адной запрэжцы.
Ехаць на чацверыку.
|| прым.чацверыко́вы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
АА... (грэч. ōon яйцо),
частка складаных слоў, якая паказвае на адносіны да яйца (яйцаклеткі), напр., аагамія, ааспора.