księga
księg|a1. кніга; кніжка;
б) кніга водгукаў;
2. ~i
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
księga
księg|a1. кніга; кніжка;
б) кніга водгукаў;
2. ~i
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
мозг
1.
продолгова́тый мозг прадаўгава́ты мозг;
сре́дний мозг сярэ́дні мозг;
2. мозги́
воспале́ние мозга запале́нне мазго́ў;
3. мозги́
◊
впра́вить мозги́ упра́віць (уста́віць) мазгі́;
(испо́рченный) до мозга косте́й (сапсава́ны) ушчэ́нт;
мозги́ набекре́нь (у кого) галава́ з ду́рыкамі (у каго);
мозги́ не ва́рят (у кого) галава́ не ва́рыць (у каго), не хапа́е клёпак (у каго), браку́е ро́зуму (у каго, каму), не ўсе до́ма (у каго);
с мозго́м, с мозга́ми з галаво́й, разу́мны, з ро́зумам;
шевели́ть (раски́дывать) мозга́ми варушы́ць мазга́мі.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сре́дний
1.
сре́дний па́лец сярэ́дні па́лец;
сре́дний во́зраст сярэ́дні ўзрост;
сре́дняя величина́ сярэ́дняя велічыня́;
сре́днее арифмети́ческое
сре́дний за́работок сярэ́дні зарабо́так (заро́бак);
сре́днее образова́ние сярэ́дняя адука́цыя;
сре́днее у́хо
сре́дняя шко́ла сярэ́дняя шко́ла;
сре́дние спосо́бности сярэ́днія здо́льнасці;
2. (посредственный)
сре́дний учени́к сярэ́дні (пасрэ́дны) ву́чань;
3.
сре́дний зало́г сярэ́дні стан;
сре́дний род нія́кі род;
◊
в сре́днем, сре́дним число́м у сярэ́днім;
вы́ше, ни́же сре́днего вышэ́й, ніжэ́й сярэ́дняга;
не́что сре́днее не́шта сярэ́дняе;
сре́дней руки́ сярэ́дні, та́к сабе́;
сре́дних лет сярэ́дніх гадо́ў.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ба́бка
I
1. (мать отца или матери) ба́бушка, ба́бка;
2.
3.
4.
◊ вось табе́, б., і Ю́р’еў дзень —
б. на́двае гада́ла (варажы́ла) —
II
1. (в ухе) накова́льня;
2. (надкопытный сустав) ба́бка;
◊ падбі́ць ~кі — подби́ть ба́бки
III
1.
2. (наковальня для отбивания косы) ба́бка
IV
1. ба́ба, кули́ч
2. (из тёртого картофеля) ба́бка
V
VI
VII
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ко́стка
1.
галёначная косць Schíenbein
скро́невая косць Schläfenbein
прамянёвая косць Spéiche
ло́кцевая косць Élle
грудна́я косць Brústbein
2. (ігральная) Würfel
гуля́ць у косці würfeln
слано́вая косць Élfenbein
мазгава́я косць Márkknochen
бе́лая косць
ле́гчы касцьмі́ im Kampf fállen
гэ́та пабудава́на на касця́х das hat gróße Ópfer gekóstet;
прамо́кнуць да касце́й
пералічы́ць каму-н косці
касце́й не сабра́ць
косць ад ко́сці Mark vom Mark
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
до́ля
1. (частка) Teil
за до́лю секу́нды im Brúchteil éiner Sekúnde;
у ро́ўных до́лях zu gléichen Téilen;
у гэ́тым ёсць до́ля пра́ўды darán ist étwas Wáhres;
2.
семянна́я до́ля семядо́ля Kéimlappen
до́лі лёгкіх Lúngenlappen
3. (лёс) Schícksal
вы́пасці на до́лю zúfallen
гэ́тае зада́нне вы́пала на маю́ до́лю díese Áufgabe ist mir zúgefallen;
4.
до́ля ў капіта́ле Kapitálanteil
до́ля ў стату́тным фо́ндзе Ánteil am Statútenfonds [-fõ:]
до́ля ўдзе́лу Betéiligungsquote
максіма́льная до́ля Maximálquote [-kvo-]
мініма́льная до́ля Minimálquote [-kvo-]
прапарцы́йная до́ля proportionáler Teil;
ро́ўная до́ля gléicher Teil;
ільві́ная до́ля
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Zúnge
1)
mit der ~ ánstoßen
sich (
séiner ~ fréien Lauf lássen
es brennt ihm auf der ~ у яго́ язы́к свярбі́ць (паведаміць што
das Wort schwebt mir auf der ~, ich hábe das Wort auf der ~ у мяне́ сло́ва кру́ціцца на языку́;
mir hängt die ~ zum Hálse heráus я паміра́ю ад сма́гі
2) язы́к (як характарыстыка ўласцівасцей чалавека);
éine böse ~ háben быць злым на язы́к
3) язычо́к (чаравіка, трубы аргана)
4)
5) стрэ́лка (вагаў);
das Herz auf der ~ trágen
sich (
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ву́ха I
◊ адны́м ву́хам чуць — одни́м у́хом слы́шать;
слу́хаць кра́ем в. — слу́шать кра́ем у́ха;
в. (ву́шы) рэ́жа — у́хо (у́ши) ре́жет;
галава́ і два ву́хі — садо́вая голова́;
(гавары́ць) на в. — (говори́ть) на́ ухо;
даць (зае́хаць) па ву́ху — дать (съе́здить) в у́хо;
з в. на в. — из у́ха в у́хо;
біць з-за в. — бить из-за плеча́;
і ву́хам не ве́сці — и у́хом не вести́;
лаві́ць ву́хам — лови́ть у́хом;
мядзве́дзь на в. наступі́ў — медве́дь на́ ухо наступи́л;
ні в. ні ры́ла — ни у́ха ни ры́ла, ни бельме́са;
трыма́ць в. во́стра — держа́ть у́хо востро́;
тугі́ на в. — туго́й на́ ухо;
хоць ты ў в. кладзі́ — как шёлковый;
ці́ха як у ву́ху — полне́йшая тишина́;
у адно́ в. ўвайшло́, а ў друго́е вы́йшла —
ву́ха II
1.
2. ру́чка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нос
1.
арлі́ны нос Ádlernase
гавары́ць у нос durch die Náse spréchen
2. (дзюба ў птушкі) Schnábel
3. (карабля, самалёта
пакі́нуць каго
заста́цца з носам
паве́сіць нос (на кві́нту)
вадзі́ць за нос каго
задзіра́ць нос
не ба́чыць дале́й за сво́й нос
трыма́ць нос па ве́тры
з-пад са́мага носа vor der Náse weg;
з носа pro Náse, pro Persón;
носа не пака́зваць sich nicht séhen lássen
пхаць [ты́каць] нос у што
ты́цнуць носам каго
падце́рці нос каму
то́ркаць носам éinnicken
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ме́сто
1.
уступи́ть ме́сто уступі́ць ме́сца;
ме́сто заключе́ния ме́сца зняво́лення;
де́тское ме́сто
ме́сто о́бщего по́льзования ме́сца агу́льнага карыста́ння;
населённое ме́сто
2. (должность) ме́сца, -ца
3. (местность) мясці́на, -ны
◊
на ме́сте преступле́ния на ме́сцы злачы́нства;
не к ме́сту недарэ́чы (не да ме́сца);
к ме́сту дарэ́чы;
о́бщее ме́сто агу́льнае ме́сца (разважа́нне);
больно́е ме́сто сла́бае (балю́чае, хво́рае) ме́сца;
ни с ме́ста ні з ме́сца;
име́ть ме́сто мець ме́сца;
у́зкое ме́сто ву́зкае ме́сца;
с ме́ста на ме́сто з ме́сца на ме́сца;
глаза́ на мо́кром ме́сте во́чы на мо́крым ме́сцы;
ме́ста (себе́) не находи́ть ме́сца (сабе́) не знахо́дзіць;
се́рдце (душа́) не на ме́сте (у кого) сэ́рца (душа́) не на ме́сцы (у каго);
знать своё ме́сто ве́даць сваё ме́сца;
с ме́ста в карье́р з ме́сца ў кар’е́р;
нет ме́ста, не должно́ быть ме́ста (чему) няма́ ме́сца, не паві́нна быць ме́сца (чаму).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)