wysadzać się

незак.

1. падрывацца; гінуць ад выбуху;

2. выстаўляцца; намагацца паказаць сябе

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

niedyspozycja

niedyspozycj|a

ж. нездароўе; кепскае самаадчуванне;

być w ~i — кепска сябе адчуваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

nieporównanie

непараўнана, непараўнальна; значна;

czuję się nieporównanie lepiej — я адчуваю сябе значна лепш

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

okrzesać

зак.

1. абсекчы, абсячы; абчасаць;

2. адшліфаваць;

3. перан. навучыцца паводзіць сябе

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

podawać się

незак.

1. za kogoвыдаваць сябе за каго;

2. падавацца, высоўвацца (наперад)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przywdziać

зак. апрануць;

przywdziać na siebie nową szatę — апрануць на сябе новы ўбор

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

зваць, заву, завеш, заве; завём, завяце; незак., каго-што.

1. Голасам або кіўком запрашаць падысці ці абазвацца; клікаць. Зваць да сябе дзяцей. □ Дзед, здаецца, нічога не чуў і не цяміў. Ён толькі катурхаў сына, будзіў, зваў яго. Колас. // Запрашаць куды‑н. Рабочыя падкідвалі бацьку ўгору, качалі на руках, звалі да сябе ў госці. Лынькоў. На маёўку ў бліжнія бары завуць сяброўку юныя сябры. А. Вольскі. // Заклікаць, агітаваць да выканання чаго‑н. Я адплаціў народу, Чым моц мая магла: Зваў з путаў на свабоду, Зваў з цемры да святла. Купала. [Адась:] Трэба зваць сялян на дэманстрацыю, а там і на барыкады. Козел. // перан. Прывабліваць, прыцягваць. Вызначаюцца трохі шырокія далі, завуць яны да сябе сваім размахам і воляй. Чорны. Сонца.. вабіла і звала да сябе малога Янку. Бядуля.

2. Называць. Івана Сцяпанавіча і Мар’ю Сцяпанаўну Юра зваў татам і мамай... Васілевіч. Салаўіны гай, а побач — вёска, І завуць Мядзведзічы яе. Бялевіч.

•••

Памінай як звалі гл. памінаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

fühlen

1. vt

1) адчува́ць

2) абма́цваць; адчува́ць на до́тык;

j-m den Puls ~ ма́цаць пульс каму́-н.

2. ~, sich усведамля́ць, адчува́ць сябе́, пачува́цца;

sich verpflíchtet ~ адчува́ць сябе́ абавя́заным

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

contract​2 [kənˈtrækt] v.

1. заключа́ць дагаво́р/пагадне́нне; браць на сябе́ абавя́зкі

2. сціска́ць; сціска́цца; скарача́ць; скарача́цца;

cont ract expenses скарача́ць выда́ткі

3. набыва́ць (прывычку, звычку), атры́мліваць, падхо́пліваць;

contract a disease захварэ́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

abase

[əˈbeɪs]

v.t.

1) паніжа́ць (ра́нгам)

2) прыніжа́ць

to abase oneself — прыніжа́цца

A man who betrays his country abases himself — чалаве́к, які здра́джвае свайму́ кра́ю, прыніжа́е само́га сябе́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)