БУНЧУ́К (цюрк.),

1) доўгае дрэўка з шаром ці вастрыём на верхнім канцы, з пасмамі конскіх валасоў і кутасамі. Сімвал улады ў тур. пашэй, у 16—18 ст. таксама польск., літ., укр. гетманаў і атаманаў рус. казацкага войска.

2) Ударны музычны інструмент, упрыгожаны дэкаратыўнымі конскімі хвастамі, у некаторых вайсковых аркестрах.

т. 3, с. 339

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

алкара́н

(тур. Al-Koran, ад ар. al-Qur’ān)

тое, што і каран.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

башта́н

(укр. баштан, ад тур.перс. bostān = агарод)

тое, што і бахча.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гяу́р

(тур. gāur, gāvur, ад ар. kāfir)

пагардлівая назва іншаверца ў мусульман.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

кісяя́

(рус. кісея, ад тур. käsi = раскроеная матэрыя)

тонкая празрыстая баваўняная тканіна.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ліма́н

(тур., кр.-тат. liman)

мелкаводны марскі заліў, звычайна ў вусцях рэк.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

магамета́нін

(ад тур. Muhämmed < ар. Muhammad = Магамет, імя прарока)

устарэлая назва мусульманіна.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пашалы́к

(тур. pašalik)

правінцыя або вобласць у султанскай Турцыі, якою кіраваў паша.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

тафта́

(тур. tafta, ад перс. täftā)

тонкая і шчыльная глянцавітая шаўковая тканіна.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

трэгало́за

(англ. trehalose, фр. trehalose, з тур.)

дыцукрыд, утвораны дзвюма рэшткамі глюкозы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)