распылі́ць сов., прям., перен. распыли́ть;

р. фа́рбу — распыли́ть кра́ску;

р. сі́лы — распыли́ть си́лы

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

conserve [kənˈsɜ:v] v.

1. захо́ўваць, зберага́ць, ашчаджа́ць;

conserve one’s strength зберага́ць сі́лы

2. экано́міць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

surplus​1 [ˈsɜ:pləs] n. лі́шак, аста́ча;

in surplus бага́та;

labour surplus лі́шак рабо́чай сі́лы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Ветраме́р ’прылада для вызначэння сілы ветру’ (КТС, БРС). Кніжнае слова, запазычанае, відавочна, з рус. ветромер.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

слабасі́лле, ‑я, н.

Фізічная слабасць, недахоп сілы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ЛЕ́ВАЙ РУКІ́ ПРА́ВІЛА,

мнеманічнае правіла для вызначэння напрамку Ампера сілы і магн. часткі Лорэнца сілы.

Паводле Л.р.п. левую далонь размяшчаюць так, каб выцягнутыя пальцы былі накіраваны ўздоўж вектара шчыльнасці току (ці скорасці дадатнага зараду), а сілавыя лініі магн поля ўваходзілі ў далонь, тады адагнуты вялікі палец пакажа напрамак сілы, якая дзейнічае на праваднік з токам (ці дадатна зараджаную часціцу).

Левай рукі правіла для сілы Лорэнца.

т. 9, с. 177

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

дэструкты́ўны destruktív [-´ti:f], zerstörend, zersétzend;

дэструкты́ўныя сі́лы destruktíve [-və] Kräfte

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

напру́жваць (án)spánnen vt; ánstrengen vt (сілы, намаганні)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

мо́ченька ласк., фольк. сі́ла, -лы ж.;

мо́ченьки нет (не ста́ло) сі́лы няма́ (нестае́).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

◎ Нездале́ка ’той, у каго мала фізічнай сілы’ (Янк. 3.), нездаляка ’тс’ (Пятк. 2), нездалётнік ’нямоглы, слабы чалавек’ (Янк. 3.), ад нездалёць, ніздалёць ’быць слабому здароўем, нядужаму, хвораму’ (Янк. 1; глус., Янк. Мат.), нездалётны ’нямоглы, фізічны слабы’ (Янк. 1), з не здолець ’не адолець, не мець сілы што-небудзь зрабіць’; гл. здолець.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)