Рзне́нце, рзне́ньця ’рэзкі боль у жываце’ (воран., шальч., Сл. ПЗБ). Паводле Мацкевіч (там жа, 4, 331), з польск. rznięcie ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

acrimonious

[,ækrɪˈmoʊniəs]

adj.

во́йстры; рэ́зкі, зье́длівы

acrimonious words — во́йстрыя сло́вы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

salty [ˈsɔ:lti] adj.

1. салёны;

too salty перасо́лены

2. ве́льмі рэ́зкі, непрысто́йны;

salty humour «салёны» гу́мар

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

screaming [ˈskri:mɪŋ] adj.

1. прані́злівы, рэ́зкі, вісклі́вы, віскатлі́вы

2. незвыча́йны, надзвыча́йны;

a screaming success ашаламля́льны по́спех

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

turnabout [ˈtɜ:nəbaʊt] n. паваро́т; зме́на пазі́цыі (у палітыцы);

a sharp turnabout in prices рэ́зкі скачо́к цэн

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

twitch​1 [twɪtʃ] n.

1. су́тарга, канву́льсія

2. рыво́к, рэ́зкі рух, ту́занне;

give a twitch тузану́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

вы́пад, ‑у, М ‑дзе, м.

1. Спец. Рэзкі рух уперад з апорай на выстаўленую нагу. Фехтавальшчык зрабіў імгненны выпад.

2. Варожае выступленне, нядобразычлівая выхадка. Злосны выпад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

АЦЭТЫЛЕ́Н,

ненасычаны вуглевадарод, CH≡CH. Мал. м. 26,04. Бясколерны газ, tпл -80,8 °C, у цвёрды стан пераходзіць мінаючы вадкі, мала растваральны ў вадзе, растваральны ў ацэтоне. Сумесі з паветрам (2,3—80,7% аб’ёмных) выбухова небяспечныя. Атрымліваюць узаемадзеяннем карбіду кальцыю з вадой: Cac2+H2O → C2H2+Ca(OH)2 ці тэрмаакісляльным крэкінгам прыродных газаў. Зыходнае рэчыва для прамысл. вытв-сці полівінілхларыду, полівінілацэтату, полівінілавага спірту, поліакрыланітрыльных валокнаў і сінт. каўчукаў. Сумесі ацэтылену з кіслародам выкарыстоўваюць для зваркі і рэзкі металаў. Аказвае слабанаркатычнае дзеянне (ГДК у паветры 0,3 мг/м³).

т. 2, с. 164

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Таргану́ць ’рэзкім рухам пацягнуць, штурхануць’, ’зрабіць рэзкі неадвольны рух’ (ТСБМ), ’рушыць з месца’ (шальч., Сл. ПЗБ). Аднакратны дзеяслоў ад торгаць, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ре́жущий

1. прич. які́ (што) рэ́жа; см. ре́зать;

2. прил., в разн. знач. рэ́жучы; (резкий) рэ́зкі;

ре́жущий свет рэ́зкае святло́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)