прадказа́ць, ‑кажу, ‑кажаш, ‑кажа;
Наперад сказаць аб тым, што будзе, што павінна здарыцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прадказа́ць, ‑кажу, ‑кажаш, ‑кажа;
Наперад сказаць аб тым, што будзе, што павінна здарыцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
біягенеты́чны
(ад бія- + генетычны)
падпарадкаваны закону паўтарэння ў індывідуальным
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дарвіні́зм
[ад
вучэнне аб эвалюцыйным
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дэндры́ты
(
1) незакончаныя ў
2) чуллівыя, звычайна разгалінаваныя адросткі нервовай клеткі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
механаламаркі́зм
(ад
адзін з кірункаў неаламаркізму, прадстаўнікі якога пераўвялічваюць перавялічваюць ролю знешняга асяроддзя ў
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гістары́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да гісторыі (у 1–4 знач.).
2. Які рэальна існаваў, не выдуманы.
3. Важны для гісторыі; знамянальны.
4. Які апісвае людзей або падзеі мінулага.
5. Які апіраецца на гісторыю як на метад пазнання, даследавання.
6. Які вывучае з’явы ў іх паслядоўным
7. Звязаны з пэўным этапам у
8. Які адносіцца да часу, ад якога захаваліся рэчавыя помнікі;
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вяха́, ‑і;
1. Шост, тычка, звычайна з пучком травы або галінак на канцы для абазначэння мяжы, напрамку, руху.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перало́м, ‑у,
1.
2. Месца, дзе перабіта, зламана што‑н.
3. Час, момант рэзкіх змен у
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ЛЕВАРУ́КАСЦЬ,
пераважнае карыстанне левай рукой пры выкананні розных дзеянняў. Абумоўлена генетычна дэтэрмінаваным дамінаваннем правага (а не левага, як у праўшы) паўшар’я галаўнога мозга. Выяўляецца ў канцы першага года жыцця. Назіраецца ў 1—7% людзей. Леварукія дзеці ў
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
НАРО́ДНЫ МАСТА́К СССР,
ганаровае званне, якое прысвойвалася Прэзідыумам
Народныя мастакі
1973. З.І.Азгур.
1978. М.А.Савіцкі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)