vitiate [ˈvɪʃieɪt] v. fml псава́ць; паслабля́ць, пазбаўля́ць сі́лы;

This admission vitiates your whole argument. Гэтая заўвага зводзіць на нішто ўсю тваю аргументацыю.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

gorszyć

незак.

1. паказваць кепскі прыклад; псаваць;

2. выклікаць абурэнне; абураць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

warzyć

незак.

1. уст. варыць;

warzyć piwo — варыць піва;

2. псаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

mar

[mɑ:r]

1.

v.t.

1) псава́ць (вы́гляд); шко́дзіць; збры́джваць, зга́джваць

2) абязьве́чваць, зьняве́чваць

3) псава́ць, разбура́ць, разла́джваць

2.

n.

1) пля́ма на це́ле (рубе́ц пасьля́ ра́ны, радзімая пля́ма і пад.)

2) зага́на f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

глумі́ць разм.

1. (псаваць) verdérben* vt, beschädigen vt;

2. (здзекавацца) verhöhnen vt, verspótten vt, sich lústig máchen (каго-н. über A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

*Прыкасці́ць, прыкосці́ць ’зрабіць дрэнным, слабым, нікчэмным’ (ТС). Прэфіксальнае ўтварэнне ад касці́ць ’смяціць (на падлогу); псаваць’ (гл.), сюды ж касці́цца ’мучыцца, перабівацца’ з далейшым пашырэннем значэння. Беспрэфіксальныя дзеясловы ўзыходзяць да прасл. *kastiti (sę).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

паску́дзіць

1. (брыдзіць) besúdeln vt, beschmútzen vt;

2. (псаваць) verpfúschen vt, verdérben* vt;

3. перан. (рабіць ганебныя ўчынкі) geméin hándeln, Geméinheiten begéhen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ruin​2 [ˈru:ɪn] v.

1. разбура́ць, знішча́ць, ні́шчыць; псава́ць;

The storm ruined the crops. Бура знішчыла ўраджай.

2. разара́ць;

He was ruined. Ён разарыўся.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

verléiden vt (са)псава́ць, атру́чваць (радасць і г.д.);

das ist mir verléidet гэ́та мне абры́дла

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zadrażniać

незак.

1. раздражняць;

2. перан. псаваць; пагаршаць;

zadrażniać stosunki — пагаршаць адносіны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)