эўдэмані́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Паслядоўнік, прыхільнік эўдэманізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

благожела́тель добразычлі́вец, -лі́ўца м., зычлі́вец, -лі́ўца м.; (сторонник) прыхі́льнік, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

adorer

[əˈdɔrər]

n.

гара́чы прыхі́льнік

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

апазіцыяне́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

Удзельнік, прыхільнік апазіцыі (у 2 знач.).

|| ж. апазіцыяне́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак.

|| прым. апазіцыяне́рскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

руцінёр, -а, мн. -ы, -аў, м.

Прыхільнік руціны, кансерватар (у 1 знач.).

|| ж. руцінёрка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак.

|| прым. руцінёрскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

partisan​1 [ˌpɑ:tɪˈzæn, ˈpɑ:tɪzæn] n.

1. прыхі́льнік; прыхі́льніца

2. партыза́н; партыза́нка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

вогнепакло́ннік, ‑а, м.

Прыхільнік рэлігіі, якой уласцівы культ агню.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ана́рха-сіндыкалі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Прыхільнік анарха-сіндыкалізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

англафі́л, ‑а, м.

Прыхільнік англійскай нацыі, культуры і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раялі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Кніжн. Прыхільнік каралеўскай улады.

[Фр. royaliste.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)