Прыша́хаць (прышахыць) ’прыйсці; прыкрочыць’ (Бяльк.). Відаць, утварэнне гукапераймальнага характару, параўн. выклічнік шах‑мах (гл.) — пра хуткі рух, дзеянне.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
но́рма, -ы, мн. -ы, норм і -аў, ж.
1. Устаноўленая мера, сярэдняя велічыня чаго-н.
Н. выпрацоўкі.
Н. выпадзення ападкаў.
2. пераважна мн. Агульнапрызнаныя, узаконеныя ў пэўным асяроддзі правілы паводзін людзей у грамадстве.
Дыпламатычныя нормы.
3. Устаноўленае, агульнапрынятае правіла ў мове, літаратуры.
Нормы беларускай літаратурнай мовы.
4. Загаловак кнігі, звычайна скарочаны, які даецца дробным шрыфтам на першай старонцы кожнага друкаванага аркуша ўнізе з левага боку (спец.).
◊
Прыйсці (увайсці) у норму — прыйсці да звычайнага стану.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дагавары́цца, -вару́ся, -во́рышся, -во́рыцца; зак.
1. Прыйсці да згоды шляхам перагавораў.
Д. аб ліквідацыі ракет сярэдняй далёкасці.
2. У размове, разважаннях дайсці да якой-н. крайнасці.
Дагаварыліся да таго, што пачалі лаяцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
абду́мацца, -аюся, -аешся, -аецца; зак.
1. Асэнсаваць, сабрацца з думкамі.
Спакойна а., заглянуць самому сабе ў душу.
2. Перадумаць, прыйсці да іншага рашэння.
Сцвярджаў адно, але абдумаўся.
|| незак. абду́мвацца, -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
рэга́лія, -і, мн. -і, -лій, ж.
1. Прадмет, які з’яўляецца знакам манархічнай улады, напр.: карона, скіпетр (уст.).
Царскія рэгаліі.
2. звычайна мн. Ордэн, знак узнагароды (уст. і разм.).
Прыйсці пры ўсіх рэгаліях.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дэградзі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак.
Паступова страціць (страчваць) былыя добрыя якасці; прыйсці (прыходзіць) у заняпад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыкульга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Прыйсці куды‑н. кульгаючы. Першым прыкульгаў у канцылярыю рахункавод Васіль Забела. Васілевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ЛЮ́БАНСКІ БОЙ 1941 Адбыўся паміж партызанамі Любанскага р-на Мінскай вобл. і гарнізонам ням.-фаш. захопнікаў у г.п. Любань 7 ліст. ў Вял. Айч. вайну. План аперацыі распрацаваны Мінскім падп. абкомам КП(б)Б. Ліквідацыя гарнізона была даручана 5 партыз. групам, якія ўзначальвалі А.І.Далідовіч, А.І.Мілевіч, А.І.Патрын, М.М.Розаў і Г.М.Сталяроў. Тры групы павінны былі штурмаваць аб’екты ў пасёлку, задача дзвюх — спыніць дадатковыя сілы праціўніка, што маглі прыйсці на дапамогу гарнізону з г. Слуцка і г.п. Урэчча. Напярэдадні была нейтралізавана любанская паліцыя. 7 ліст. штурмавыя групы раптоўна ўварваліся ў Любань і атакавалі ворага. У выніку двухгадзіннага бою партызаны поўнасцю разграмілі гарнізон, захапілі шмат зброі, боепрыпасаў, прадуктаў і адзення.
М.Ф.Шумейка.
т. 9, с. 393
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
навалачы́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -лачэ́цца; навало́кся, -лакла́ся, -ло́ся; зак. (разм.).
1. Прыйсці куды-н. у вялікай колькасці (пагард.).
Навалаклося народу ў хату.
2. Насунуўшыся, закрыць, засланіць сабою.
Навалакліся чорныя хмары.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прысу́нуцца, -нуся, -нешся, -нецца; -нься; зак.
1. Сунучыся, наблізіцца.
П. да акна.
2. Прыйсці павольна, з цяжкасцю (разм., неадабр.).
А гэты чаго прысунуўся сюды?
|| незак. прысо́ўвацца, -аюся, -аешся, -аецца.
|| наз. прысо́ўванне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)