НАРКО́ТЫКІ (ад грэч. narkōtikos які прыводзіць да здранцвення, адурманьвае),

група псіхатропных сродкаў расл. ці сінт. паходжання; пашыраная быт. назва наркатычных сродкаў.

т. 11, с. 161

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

прыся́га ж.

1. прыся́га;

прынясе́нне ~гі — принесе́ние прися́ги;

прыво́дзіць да ~гі — приводи́ть к прися́ге;

2. кля́тва;

даць ~гу — дать кля́тву

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

акселера́тар, ‑а, м.

Прыстасаванне, якое рэгулюе наступленне гаручай сумесі ў цыліндры рухавіка ўнутранага згарання для змянення колькасці абаротаў, а таксама педаль, якая прыводзіць у дзеянне гэта прыстасаванне.

[Ад лац. accelerare — паскараць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

przytaczać

незак.

1. прыкочваць;

2. прыводзіць; цытаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

rzeźwić

незак. прыводзіць да прытомнасці; падбадзёрваць, ажыўляць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

verzücken vt захапля́ць, прыво́дзіць у захапле́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zuréchtbringen* аддз. vt прыво́дзіць у пара́дак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

shape up

а) прыма́ць фо́рму

б) прыво́дзіць сябе́ ў фо́рму

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

elaborate​2 [ɪˈlæbəreɪt] v.

1. стара́нна/дэталёва распрацо́ўваць

2. (on/upon) удакладня́ць; прыво́дзіць но́вую інфарма́цыю

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

КІНЕ́ТЫКА (ад грэч. kinētikos які прыводзіць у рух),

раздзел механікі, у якім вывучаецца механічны стан цела ў сувязі з фіз. прычынамі, што яго вызначаюць. Уключае статыку і дынаміку.

т. 8, с. 269

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)