unceremonious

[ʌn,serɪˈmoʊniəs]

adj.

1) бесцырымо́нны

2) неафіцы́йны, про́сты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

foolproof [ˈfu:lpru:f] adj.

1. пра́вільны, надзе́йны;

a foolproof plan надзе́йны план

2. infml про́сты, несклада́ны (для разумення, ужывання)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

fraction [ˈfrækʃn] n.

1. math. дроб;

a common/decimal fraction про́сты/дзесятко́вы дроб

2. часці́нка, ча́стачка; крупі́нка (перан.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

outright​1 [ˈaʊtraɪt] adj.

1. канчатко́вы; абсалю́тны; катэгары́чны;

an out right refusal рашу́чая адмо́ва

2. адкры́ты, про́сты, шчы́ры

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

vulgar [ˈvʌlgə] adj.

1. вульга́рны; гру́бы, по́шлы;

vulgar habits вульга́рныя звы́чкі

2. про́сты, наро́дны;

vulgar sayings наро́дныя пры́маўкі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ГОРСТ (ням. Horst літар. гняздо),

прыўзняты, звычайна выцягнуты ўчастак зямной кары, абмежаваны крута нахіленымі разрывамі — скідамі або ўскідваннямі. Бывае просты горст (абмежаваны двума) і складаны (некалькімі скідамі або ўскідваннямі), шыр. да многіх дзесяткаў, даўж. да соцень кіламетраў. Схілы горста могуць быць укрыты асадкавымі пародамі.

т. 5, с. 367

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Прасто́та ’зборня простых людзей’ (Нас.). Ад про́сты з суф. зборнасці ‑ота, аб якім гл. Сцяцко, Афікс. наз., 120 і наст.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

śmiertelnik

м. смяротны, смертны;

zwykły śmiertelnik — просты смяротны (смертны)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

homely

[ˈhoʊmli]

adj.

1) про́сты, штодзённы, сьці́плы

homely food — про́стая е́жа

2) про́сты, сьці́плы, сво́йскі (пра чалаве́ка)

3) брыдкі, непрыго́жы, несамаві́ты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

пряма́я

1. мат. прама́я, -мо́й ж.;

провести́ пряму́ю праве́сці праму́ю;

2. в др. знач. прама́я, -мо́й ж.; (без изгибов — ещё) про́сты;

расстоя́ние по прямой адле́гласць па прамо́й;

3. грам. про́сты;

пряма́я речь про́стая мо́ва.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)