Пляцоўка з сядзеннямі ў форме конікаў, экіпажаў, лодак і інш., якая круціцца вакол сваёй восі і служыць для катання на народных гуляннях і кірмашах. Катацца па каруселі.
[Іт. carosello.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
касмадро́м
(ад космас + -дром)
спецыяльна абсталяваная пляцоўка для запуску касмічных караблёў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
аэра́рый
(ад гр. aer = паветра)
пляцоўка, прыстасаваная для прыняцця паветраных ваннаў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
estrade
[eˈstrɑ:d]
n.
1) узвы́шаная пляцо́ўка, плятфо́рма f.
2) эстра́да f. (для арты́стаў)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
платфо́рма, -ы, мн. -ы, -фо́рм, ж.
1. Памост, пляцоўка, у прыватнасці, на чыгуначных станцыях для пасадкі, пагрузкі.
Поезд адыходзіць ад трэцяй платформы.
2. Невялікая чыгуначная станцыя.
3. Таварны вагон з невысокімі бартамі без даху.
4. Палітычная праграма партыі, апазіцыі (кніжн.).
Выбарчая п. партыі.
|| прым.платфо́рменны, -ая, -ае (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
КІ́МІЯ,
гарадзішча штрыхаванай керамікі культуры каля в. Кімія Барысаўскага р-на Мінскай вобл. Помнік датуецца 6 ст. да н.э. — 4 ст.н.э. Выяўлены рэшткі наземнага жытла, каменная пляцоўка, агнішча з пляскатых камянёў, горнаў для выплаўкі жалеза і інш. Знойдзены жал. сярпы, нож, посахападобныя шпількі, бронзавы бранзалет, касцяныя шпілька і вастрыё, гліняныя прасліцы, грузікі дзякаўскага тыпу, камяні зерняцёрак і інш. Ляпная штрыхаваная кераміка формай падобна да керамікі мілаградскай культуры.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
unplayable[ˌʌnˈpleɪəbl]adj.
1. непрыда́тны для гульні́ (пляцоўка, корт і да т.п.)
2. сапсава́ны, пашко́джаны (касета, дыск і да т.п.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Kégelbahnf -, -en ке́гельбан, пляцо́ўка [памяшка́нне] для гульні́ ў ке́глі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Ашо́сцік ’пярэдняя пляцоўка перад вусцем печы’ (Касп.), рус.пск.ашосток (Тр. прибалт. диал. конф. 1968 г., Тарту, 1970, 182). З а‑шосцік месца, якое знаходзіцца каля шастка (стаяка на прыпечку, які падтрымлівае казырок печы)’.