przyczynek, ~ku
przyczyn|ekПольска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
przyczynek, ~ku
przyczyn|ekПольска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
абгрунтава́нне, ‑я,
1.
2. Тое, чым што‑н. абгрунтоўваецца; довад, доказ.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
славяні́зм, ‑а,
1. Слова або моўны зварот, запазычаныя неславянскай мовай з якой‑н. славянскай мовы.
2. Слова або зварот, якія ўвайшлі ў
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шалфе́й, ‑ю,
Травяністая і паўкустовая расліна сямейства губакветных з буйнымі духмянымі кветкамі,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шапяля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
армапластабето́н
(ад
бетон, у якім вяжучымі рэчывамі з’яўляюцца
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
артрадэ́смус
(
аднаклетачная зялёная водарасць
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ва́йшыі
(
трэцяя з чатырох варн у
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
лівісто́на
(
пальма з буйным веерападобным лісцем, пашыраная ў тропіках Азіі;
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
наркамеду́зы
(ад
падатрад марскіх кішачнаполасцевых жывёл атрада трахілідаў,
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)