залатні́к 1, ‑а,
Старая мера
залатні́к 2, ‑а,
Механізм для аўтаматычнага кіравання патокам пары, газу, вадкасці ў цеплавых, гідраўлічных і пнеўматычных машынах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
залатні́к 1, ‑а,
Старая мера
залатні́к 2, ‑а,
Механізм для аўтаматычнага кіравання патокам пары, газу, вадкасці ў цеплавых, гідраўлічных і пнеўматычных машынах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэвалюцыянізава́цца, ‑зуецца;
1. Стаць (станавіцца) рэвалюцыйна настроеным.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гідрацыкло́н
(ад гідра- + цыклон)
апарат для раздзялення ў водным асяроддзі часцінак рознай
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
джэм
(
густое варэнне з фруктаў або ягад у выглядзе жэлепадобнай
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
нуга́
(
кандытарскі выраб з салодкай арэхавай
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
плето́ра
(
павелічэнне агульнай
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ГРАВІТАЦЫ́ЙНЫ КАЛА́ПС,
працэс хуткага сціскання масіўных астрафізічных аб’ектаў пад уздзеяннем уласных сіл прыцягнення. Становіцца магчымым, калі гравітацыйнае поле мацнейшае за сілы ўнутранага ціску; набывае катастрафічныя рысы на заключнай стадыі тэрмаядз. эвалюцыі. Канчатковы вынік гравітацыйнага калапсу (белы карлік, нейтронная зорка, чорная дзіра) залежыць ад пачатковай
У 1930-я
Літ.:
На переднем крае астрофизики:
Шапиро С.Л., Тьюколски С.А. Черные дыры, белые карлики и нейтронные звезды:
М.М.Касцюковіч.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КАНЦЭНТРА́ЦЫЯ
велічыня, якая паказвае адносную колькасць дадзенага кампанента у фізіка-хім. сістэме (сумесі, растворы, сплаве). Колькасна роўная адносінам ліку часціц кампанента, колькасці рэчыва (малярная К.) або яго
Малярная К. раствораў (прынятае абазначэнне с) вызначаецца колькасцю растворанага рэчыва (
А.П.Чарнякова.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
паўнакро́ўнасць, ‑і,
1. Павелічэнне
2. Уласцівасць паўнакроўнага (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скалыхну́ць
1.
2. покачну́ть, качну́ть;
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)