◎ Кучэ́рка ’хата (малая)’ (Мат. Гом.). Да кучах (гл.), кучках (гл.). Утворана праз ‑эр‑суфіксацыю (куч‑эр) з памяншальным суфіксам ‑ка.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ле́свічка, ‑і, ДМ ‑чцы; Рмн. ‑чак; ж.
Памянш.да лесвіца; малая лесвіца. Васіль Цімафеевіч павольна абышоў машыну, падняўся па лесвічцы ў кабіну.Мележ.Нецярпліва дачакалася [Лёдзя], пакуль к самалёту падкацілі лёгкую лесвічку з поручнямі і адчыніўся люк.Карпаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
mała
ж.малая (пра маленькую дзяўчынку);
mała czarna — маленькая порцыя кавы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
however1[haʊˈevə]adv. як бы ні, які́ б ні;
He wanted to take no risks, however small. Ён не хацеў рызыкаваць, якая б ні малая была рызыка.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
прастарэ́ка, ‑і, ДМ ‑раку, Т ‑рэкам, м.; ДМ ‑рэцы, Т ‑рэкай (‑рэкаю), ж.
Разм. Той (тая), хто любіць многа гаварыць пра пустое, несур’ёзнае; гаварун (гаваруха), жартаўнік (жартаўніца). // Пра малога (малую), які (якая) гаворыць, разважае, як дарослы. Малая прастарэка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
keg
[keg]
n.
1) мала́я бо́чачка
2) адзі́нка вагі́ для цьвіко́ў
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
canister
[ˈkænɪstər]
n.
1) мала́я бляша́нка
2) каро́бка працівага́зу
•
- canister shot
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
pipsqueak
[ˈpɪpskwi:k]
n., informal
нязна́чная, мала́я асо́ба або́ прадме́т; мале́ча f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
па́растак, -тка, мн. -ткі, -ткаў, м.
1. Маладая галінка, сцябло расліны з лісцем, якое вырасла ад больш старога сцябла ці ствала, або малая галінка, якая вырасла ад кораня асноўнай расліны.
Маладыя парасткі на старым ствале.
2. Сцябло расліны ў самым пачатку яго развіцця з насення.
Насенне пусціла парасткі.
3. звычайна мн., перан., чаго. Першае праяўленне, пачатак чаго-н., зародак.
Парасткі новага.
|| прым.па́расткавы, -ая, -ае (да 1 і 2 знач.; спец.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
◎ Паго́ныч (пагоныш) ’птушка’ (Мат. Гом.). Рус.погоныш ’пастушок, малая балотная курачка’ («свищет по-пастушьи» — Даль). Да гнаць, паганяць: рускі сінонім тлумачыць матывацыю назвы.