таўстагу́ бы , ‑ая, ‑ае.
З тоўстымі губамі. Карэспандэнт быў малады яшчэ хлопец, таўстагубы, чырванашчокі, з вялікімі акулярамі на носе. Асіпенка .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
colt
[koʊlt]
n.
1) жарабя́ , асьляня́ n.
2) малады́ недасьве́ дчаны чалаве́ к, навічо́ к -ка́ m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ВА́ ЛЕНЦІН ((Vallentin) Максім) (9.10.1904, Берлін — 2.9.1987),
нямецкі рэжысёр, тэатр. дзеяч. Скончыў школу акцёрскага мастацтва пры Дзярж. т-ры (Берлін). Іграў у т-рах Берліна і Цюрыха. У 1933 эмігрыраваў у СССР . З 1945 на радзіме. Стварыў першы ням. тэатр. ін-т (Веймар). У 1950 арганізаваў у Берліне студыю «Малады ансамбль» (з 1952 Тэатр імя М.Горкага). Сярод рэжысёрскіх работ: «За тых, хто ў моры» Б.Лаўранёва (1952), «Дасцігаеў і іншыя» М.Горкага (1954), «Разбойнікі» Ф.Шылера (1955). Нац. прэміі ГДР 1955, 1962.
т. 3, с. 480
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Маладня́ к , маладня́ х , молодняк ’маладыя жывёлы, птушкі’, ’малады лес да прачысткі’, ’маладыя пчолы’, ’моладзь’ (ТСБМ , Шат. , Касп. , Анох. , ТС , Сл. ПЗБ , Яруш. ). Укр. молодня́ к , рус. молодня́ к , молодня́ г . Усх.-славянскае. Да малады́ ‑няк гл. Сцяцко, Афікс. наз. , 118–119.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ра́ зік ’малады парастак, атожылак’ (ТС ). Ад рэзаць , параўн. раз ’адзін’ (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ná chwuchskraft f малады́ рабо́ тнік; pl ы́ я ка́ дры, зме́ на, працо́ ўная мо́ ладзь
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Typ II m і -en разм. о́ пец, хлапе́ ц, малады́ чалаве́ к
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ку́ пчык , ‑а, м.
Разм. Купец, звычайна малады ці небагаты. Уздагон вазакам нехта весела едзе, — То купчык на санках імчыць. Бядуля .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сці́ шанасць , ‑і, ж.
Стан спакою, цішыні. Рыпіць пад нагамі снег, навокал вячэрняя сцішанасць. Навуменка . Малады сад ахінула таямнічая сцішанасць.Карпаў .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
салі́ дны , -ая, -ае.
1. Трывалы, надзейны, добра зроблены.
Салідная пабудова.
2. Грунтоўны, важны, глыбокі, сур’ёзны, прадстаўнічы.
Салідная фігура.
Салідная ўстанова.
Салідная адукацыя.
3. Пра ўзрост: не малады , сталы.
Жанчына саліднага ўзросту.
4. Значны па велічыні, памеры, сіле і пад.
Салідныя грошы.
5. Мажны, поўны (пра чалавека).
Саліднай камплекцыі.
|| наз. салі́ днасць , -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)