электрадына́міка
(ад электра- + дынаміка)
раздзел фізікі, які вывучае
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
электрадына́міка
(ад электра- + дынаміка)
раздзел фізікі, які вывучае
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
«ВЕ́СТКІ ЧАСО́ВАГА РАБО́ЧА-СЯЛЯ́НСКАГА САВЕ́ЦКАГА ЎРА́ДУ БЕЛАРУ́СІ»,
газета, орган Часовага рабоча-сялянскага
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КРУМ (? — 13.4.814),
балгарскі хан у 803—814. Выдаў першыя агульнадзярж.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
code
1. ко́дэкс, стату́т, збор зако́наў;
the civil code грамадзя́нскі ко́дэкс;
the criminal/penal code крыміна́льны ко́дэкс
2.
a code of honour
a high moral code ко́дэкс высо́кай мара́лі;
live up to the code of the school дзе́йнічаць у адпаве́днасці з пра́віламі паво́дзін шко́льнікаў
3. код, шыфр, сістэ́ма сігна́лаў;
a five-letter code код з пяці́ лі́тар;
the Morse code а́збука Мо́рзэ
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
экстрады́цыя
(
выдача замежнай дзяржаве асобы, якая парушыла
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
МО́МАНТ І́МПУЛЬСУ,
фізічная велічыня, якая характарызуе меру вярчальнага руху цела (сістэмы цел) адносна пункта або восі. Паняцце «М.і.» дастасавальнае таксама да
М.і. матэрыяльнага пункта з імпульсамі адносна цэнтра (полюса) O роўны вектарнаму здабытку:
, дзе — радыус-вектар пункта, праведзены з цэнтра O. Для сістэмы n такіх пунктаў
і адносна восі вярчэння выражаецца таксама праз вуглавую скорасць і момант інерцыі I дадзенай сістэмы (
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
«БА́НКАЎСКІ ВЕ́СНІК»,
інфармацыйнае выданне
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
fréveln
1) рабі́ць злачы́нства;
gégen die Gesétze ~ паруша́ць
2) блюзне́рыць; грашы́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
zdeptać
1. растаптаць, затаптаць;
2. стаптаць (абутак);
3.
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
исключи́тельный
1. (не похожий на других, особенный, необыкновенный) выклю́чны; (чрезвычайный — ещё) надзвыча́йны;
исключи́тельные
исключи́тельный слу́чай выклю́чны (надзвыча́йны) вы́падак;
челове́к исключи́тельной доброты́ чалаве́к выклю́чнай дабраты́ (дабрыні́);
2. (присущий только данному лицу, предмету
исключи́тельная со́бственность госуда́рства на зе́млю выклю́чная ўла́снасць дзяржа́вы на зямлю́;
исключи́тельные права́ выклю́чныя правы́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)