су́тачны, -ая, -ае.

1. гл. суткі.

2. у знач. наз. су́тачныя, -ых. Грошы, якія выплачваюцца асобам, што знаходзяцца ў камандзіроўцы або накіраваны на працу ў другую мясцовасць.

Выплаціць с.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ЕЎРАДО́ЛАРЫ (англ. Eurodollar),

грашовыя сродкі ў доларах ЗША, размешчаныя іх уладальнікамі за межамі ЗША, пераважна ў еўрап. банках. Банкаўскія рахункі ў доларах даюць магчымасць банкам, у якіх гэтыя рахункі адкрыты, выкарыстоўваць доларавыя грошы для аперацый на міжнар. рынку пазыкавых капіталаў, таму што долар прызнаны ў якасці сусв. валюты.

т. 6, с. 397

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

bank​2 [bæŋk] v. кла́сці/трыма́ць гро́шы (у банку)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

dough [dəʊ] n.

1. це́ста

2. infml, dated гро́шы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

per diem [ˌpɜ:ˈdi:em] n. лацін. су́тачныя (гро́шы); падзённая апла́та

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

махля́рства, ‑а, н.

Разм. Падман, ашуканства з мэтай набыць грошы, маёмасць. [Акцызнік:] — Думаеш, я махлярствам грошы набываю? Не такі. Грошы, нажытыя махлярствам, — на трыццаць год, а мазалём — на тысячу. Пташнікаў. Не было завозу свайго, са сваёй вёскі, дык везлі чужыя. Яны не ведалі таго махлярства, што рабілася ў млыне, і ім было ўсё роўна, хто ім будзе малоць. Ракітны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ашча́дак, ‑дку, м.

Разм. Грошы і іншыя матэрыяльныя каштоўнасці як прадмет або вынік ашчады. Ніякага ранейшага ашчадку ў Бычыхі не было, а спраўляе яна сякія-такія строі дачцэ і сыну за іншыя грошы. Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прома́тываться разг.

1. (разоряться) прамо́твацца, прамо́тваць гро́шы, маёмасць і да таго́ падо́бнае, праманта́чваць гро́шы, маёмасць і да таго́ падо́бнае;

2. страд. мата́цца, прамо́твацца, праманта́чвацца; см. прома́тывать.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кантрыбуцы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да кантрыбуцыі, з’яўляецца кантрыбуцыяй. Кантрыбуцыйныя грошы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мот, ‑а, М моце, м.

Той, хто неразумна траціць, матае грошы, маёмасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)