ка́зус

(лац. casus = выпадак)

1) незвычайны, недарэчны выпадак, здарэнне;

2) юр. складаная судовая справа.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

трагі́чны trágisch;

трагі́чны вы́падак ein trágischer Vórfall [Únglücksfall];

трагі́чны лёс ein trágisches [erschütterndes] Schícksal

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

праваро́ніць разм. versäumen vt; verpássen vt (выпадак); sich (D) etw. entgéhen lássen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

КА́ЗУС (лац. casus),

1) складаны, заблытаны выпадак, незвычайнае здарэнне, прыгода.

2) У праве — выпадковае дзеянне, якое ў адрозненне ад наўмыснага або неасцярожнага мае вонкавыя прыкметы правапарушэння, але пазбаўлена элемента віны і, такім чынам, не цягне за сабой юрыд. адказнасці. Ад К. трэба адрозніваць паняцце неадольнай сілы.

т. 7, с. 435

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

mishap

[ˈmɪshæp]

n.

1) нешчасьлі́вы вы́падак, няўда́ча f.

2) няшча́сьце n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

казуа́льны

(лац. casualis, ад casus + выпадак)

выпадковы, які не паддаецца абагульненню.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

trafunek, ~ku

trafun|ek

м. перан. выпадак, выпадковасць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zabawny

забаўны, смешны, пацешны;

zabawny wypadek — забаўны выпадак

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

fortunny

удачлівы, шчаслівы, удачны;

fortunny przypadek — шчаслівы выпадак

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

gratka

ж. неспадзяваны сюрпрыз, неспадзяваная ўдача; шчаслівы выпадак

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)