mishap

[ˈmɪshæp]

n.

1) нешчасьлі́вы вы́падак, няўда́ча f.

2) няшча́сьце n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

казуа́льны

(лац. casualis, ад casus + выпадак)

выпадковы, які не паддаецца абагульненню.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

fortunny

удачлівы, шчаслівы, удачны;

fortunny przypadek — шчаслівы выпадак

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

gratka

ж. неспадзяваны сюрпрыз, неспадзяваная ўдача; шчаслівы выпадак

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zabawny

забаўны, смешны, пацешны;

zabawny wypadek — забаўны выпадак

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

trafunek, ~ku

trafun|ek

м. перан. выпадак, выпадковасць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ака́зія

(лац. occasio = выпадак, падстава)

1) зручны выпадак для якой-н. справы;

2) непрадбачанае здарэнне.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

accident

[ˈæksɪdənt]

n.

1) нешчасьлі́вы выпа́дак, здарэ́ньне n.

an automobile accident — аўтамабі́льная ава́рыя

2) нечака́ны выпа́дак

Their meeting was an accident — Іхная сустрэ́ча была́ выпа́дкам

- by accident

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

turn-up [ˈtɜ:nʌp] n. BrE

1. што-н. загну́тае (манжэты)

2. шчаслі́вы вы́падак, уда́ча

3. infml нечака́ны паваро́т (справы)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ІЗАМЕРЫ́Я (ад іза... + грэч. meros доля, частка) y хіміі, з’ява існавання злучэнняў (пераважна арган.) з аднолькавай малекулярнай формулай, але рознай структурнай і прасторавай будовай і таму рознымі фіз. і хім. ўласцівасцямі. Такія злучэнні наз. ізамерамі.

Адкрыта ням. хімікам Ю.Лібіхам (1823), які паказаў, што існуюць 2 розныя па ўласцівасцях рэчывы аднолькавага саставу: AgCNO — фульмінат Ag-O-N=C і ізацыянат Ag-N=C=O серабра. Тэрмін «І.» ўведзены швед. хімікам Ё.Берцэліусам (1830), які даследаваў вінную і вінаградную к-ты. Далейшае развіццё І. атрымала ў навук. працах А.М.Бутлераеа, Я.Х.Гофа, Ф.А.Кекуле, А.Пастэра, У.Прэлага. Адрозніваюць структурную ізамерыю (асобны выпадактаўтамерыя) і прасторавую ізамерыю (стэрэаізамерыю), якую падзяляюць на энантыямерыю (аптычную ізамерыю) і дыястэрэамерыю (асобны выпадакгеаметрычная ізамерыя). Гл. таксама Дыястэрэамеры, Стэрэахімія).

Т.Т.Лахвіч.

т. 7, с. 176

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)