Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
bliźniak
м.
1. блізня, блізнё, блізнюк;
2.перан.разм. дом з двума ўваходамі;
3.перан.разм. двойка (касцюм)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
breathe[bri:ð]v.
1. ды́хаць; удыха́ць (таксама перан.)
2. выдыха́ць
3. шапта́ць
♦
breathe easily/freely уздыхну́ць з палёгкай;
breathe (new) life into smth. удыха́ць но́вае жыццё, ажыўля́ць;
breathe one’s lastlit. паме́рці
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
fit1[fɪt]n.(of)
1. прыпа́дак; пры́ступ (пра хваробу; таксама перан.);
a fit of coughing/rage пры́ступ ка́шлю/гне́ву
2. пары́ў; на стро́й
♦
by/in fits and starts уры́ўкамі, не рэгуля́рна
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
bezáhlenvt
1) апла́чваць, плаці́ць (за што-н.);
ich hábe es téuer ~ müssen я за гэ́та до́рага заплаці́ў (тс.перан.);
sich bezáhlt máchen акупля́цца (тс.перан.); спра́ўдзіцца
2) (mit D) перан. паплаці́цца (за што-н. жыццём, здароўем)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Пры́хадзень ’прышэлец, прыблуда’ (ТСБМ, Янк. 3., Нар. Гом.; ашм., Стан.), прыхо́дзень ’які прыйшоў з другога месца, прышлы’ (Ласт.), сюды ж прыхажа́кі ’прышлыя людзі’, прыхо́джы, прыхо́жы, прыхаджа́лы ’прышлы, нетутэйшы’, маст.прыхо́джыперан. ’запазычаны’ (паст., віл., трак., смарг., навагр., Сл. ПЗБ). Ст.-бел.приходень ’прышлая асоба; чужаземец’, якое, паводле Жураўскага (SOr, 10, 40), запазычана з польск.przychodzień ’тс’, што, на думку Вярхова (Аб нек. асабл., 34, 37), неабавязкова ў сувязі з прадуктыўнасцю словаўтваральнага тыпу. Ад прыходзіць (гл. хадзіць) з розным суфіксальным афармленнем.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пы́зы ’бульбяныя клёцкі з мясам’ (Скарбы), пы́за (pyza) ’страва даўніх часоў, прыгатаваная з канаплянага малака’ (Варл.), пэза ’булачка, начыненая салам’ (Нас.), укр.пизи ’вараныя галушкі з кіслага грачанага цеста, ядуць з часныком і алеем’, польск.pyza ’від клёцак’; перан. ’круглая, тоўстая шчака’. Няясна; паводле Банькоўскага (2, 972), рэгіянальнае старажытнае слова (Мазоўша, Вялікапольшча), з якога выводзіцца прыметнік pyzatyʼтаўсташчокі’, Брукнер (450) апошняе слова звязвае з рухае ’рыць зямлю; перабіраць у ядзе’, pūzdro, pužo і параўноўвае з рус.пыж ’пусты арэх’, пыжить ’уздуваць’. Гл. папярэдняе слова.