павыпо́лваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Выпалаць, апалоць усё, многае. Павыполваць пустазелле. Павыполваць грады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

павыцяру́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Выцерушыць усё, многае. Павыцярушваць мякіну з мяшкоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

павя́нуць, ‑не; пр. павяў, ‑вяла; зак.

Звяць — пра ўсё, многае. Адцвілі, павялі травы. Машара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пагаі́цца, ‑гояцца; зак.

Загаіцца, зажыць — пра ўсё, многае. Міцькавы раны да вясны пагаіліся. Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пагартава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., што.

1. Гартаваць некаторы час.

2. Загартаваць усё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазаве́йваць, ‑ае; зак., што.

Завеяць, засыпаць усё, многае. Снег пазавейваў дарогі. Пазавейвала хаты пяском.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазагаро́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Загарадзіць усё, многае. Пазагароджваць сады. Пазагараджваць дарогі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазаму́рзваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Замурзаць усё, многае або ўсіх, многіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазастыва́ць, ‑ае; зак.

Застыць — пра ўсё, многае або ўсіх, многіх. Халадзец пазастываў у талерках.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазашмо́ргваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Зашмаргнуць, зацягнуць усё, многае. Пазашморгваць вузлы. Пазашморгваць кісеты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)