По́куць ’кут у хаце, дзе віселі абразы і стаяў стол’ (ТСБМ, Сл. ПЗБ), ’галоўны кут у хаце’ (Сцяшк. Сл.), ’ганаровае месца ў куце пад абразамі’ (Нас.), по́кут, по́куць ’тс’ (Бяльк.), по́куць, по́куцье ’тс’ (ТС). Укр.по́куть, по́куття ’тс’, рус.покуть ’тс’. Этнаграфічныя адпаведнікі ёсць у ст.-швед.drotsäte ’ганаровае месца’ < швед.дыял.dröste ’лаўка ля сцяны насупраць уваходных дзвярэй; ганаровае месца’; літ.krikštãsuolė ’ганаровае месца, дзе дзве лавы сыходзяцца за сталом, утвараючы кут’, таксама krikštãsuolis ’тс’, рус.красный угол ’тс’ (Непакупны, Общ. лекс., 56–57). Ад по- і кут (гл.), да семантыкі гл. кут ’пачэснае месца ў хаце’ (Шат.), першапачаткова, відаць, ’найбольш абароненае месца’, як бачна з пакутаць ’загарадзіць’, гл. кутаць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
заня́ць
1. (тэрыторыю, месца, пасаду) éinnehmen*vt, besétzen vt, belégen vt;
заня́ць горадвайск.éine Stadt besétzen [éinnehmen*];
заня́ць пако́й (у гасцініцы) ein Zímmer belégen;
заня́ць ме́сца Platz néhmen*;
заня́ць пе́ршае ме́сца (у спаборніцтве) den érsten Platz [Rang] belégen;
заня́ць паса́дуéine Stélle éinnehmen*; ein Amt bekléiden; éine Díenststellung ínnehaben*;
2. (запоўніць прамежак часу) in Ánspruch néhmen*;
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
hiding
[ˈhaɪdɪŋ]
n.
1) хава́ньне n.
2) схо́ванка, схо́вань f. (ме́сца)
be in hiding — хава́цца (пра зьбе́глага)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
bisection
[,baɪˈsekʃən]
n.
1) дзяле́ньне напала́м, распалаві́неньне n.
2) ме́сца падзе́лу напала́м
3) адна́ зь дзьвюх пало́ваў
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
replacement
[rɪˈpleɪsmənt]
n.
1) заме́на f
2) асо́ба, рэч, яка́я займа́е ме́сцакаго́-чаго́
3) папаўне́ньне n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
shrine
[ʃraɪn]
n.
1) грабні́ца з мо́шчамі сьвято́га
2) ме́сца паклане́ньня, про́шча, сьвяты́ня f. (рэлігі́йная або́ нацыяна́льная)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Во́гнішча ’касцёр; месца, дзе быў касцёр’ (БРС, КТС, Нас., Бяльк., Касп., Др.-Падб., Яруш., Яшк.); ’пажарышча’ (Шат.). Рус.о́гнище ’астаткі кастра, месца, дзе быў касцёр’, укр.огни́ще ’тс’, ст.-рус.огнище ’ачаг; месца, дзе быў касцёр’, чэш.ohniště ’тс’, балг., макед.о́гниште ’ачаг’, серб.-харв.о̀гњӣште ’тс’, в.-луж.vohnišćo ’месца, дзе быў агонь’. Прасл.*ognistjьe. Ад агонь (гл.) з суф. ‑išče (Махэк₂, 410; Скок, 2, 546).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
АСТРАНАМІ́ЧНЫ КЛІ́МАТ,
сукупнасць кліматычных фактараў, якія вызначаюць ступень прыдатнасці пэўнай мясцовасці да астранамічных назіранняў. Характарызуецца колькасцю ясных дзён і начэй з макс. празрыстасцю паветра, устойлівасцю аптычных характарыстык атмасферы, яркасцю фону начнога неба, частатой расы і туманаў, інтэнсіўнасцю атмасфернай турбулентнасці і інш. Астранамічны клімат улічваецца пры вызначэнні месцабуд-ваастр. абсерваторый.