Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
replacement
[rɪˈpleɪsmənt]
n.
1) заме́на f
2) асо́ба, рэч, яка́я займа́е ме́сцакаго́-чаго́
3) папаўне́ньне n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
shrine
[ʃraɪn]
n.
1) грабні́ца з мо́шчамі сьвято́га
2) ме́сца паклане́ньня, про́шча, сьвяты́ня f. (рэлігі́йная або́ нацыяна́льная)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Во́гнішча ’касцёр; месца, дзе быў касцёр’ (БРС, КТС, Нас., Бяльк., Касп., Др.-Падб., Яруш., Яшк.); ’пажарышча’ (Шат.). Рус.о́гнище ’астаткі кастра, месца, дзе быў касцёр’, укр.огни́ще ’тс’, ст.-рус.огнище ’ачаг; месца, дзе быў касцёр’, чэш.ohniště ’тс’, балг., макед.о́гниште ’ачаг’, серб.-харв.о̀гњӣште ’тс’, в.-луж.vohnišćo ’месца, дзе быў агонь’. Прасл.*ognistjьe. Ад агонь (гл.) з суф. ‑išče (Махэк₂, 410; Скок, 2, 546).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
спрат, ‑а і ‑у, М спраце, м.
Разм.
1.‑а. Памяшканне, месца для захоўвання чаго‑н.; сховішча. Гаспадар сам выйшаў з хаты, Устрывожыўся ўвесь дом, Абышлі ўсе клеці, спраты.. Каб напасці хоць на след [хлопчыка].Колас.
2.‑у. Месца, дзе можна схавацца ад каго‑, чаго‑н.; прыстанішча. [Коласа] цешыла, што гэтае дрэва ўвачавідкі разрасталася і давала надзейны цень у спёку і спрат ад дажджу.Лужанін.
3.‑а. Патаемнае месца для ўкрыцця чаго‑н.; тайнік. Тым больш, што цяпер.. [Алаізу] туды і моцна цягнула — паглядзець, ці ўсё там у парадку, ці не раскрыты яе спрат.Арабей.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мінарэ́т
(фр. minaret < тур. mināre, ад ар. mināra = месца асвятлення)
вежа мячэці, з якой муэдзіны заклікаюць мусульман на малітву.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пеленгава́ць
(ад пеленг)
1) вызначаць пеленг 1;
2) вызначаць месца, дзе знаходзіцца які-н. прадмет, аб’ект, пры дапамозе пеленгатара.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
перыско́п
(гр. periskopeo = гляджу вакол)
аптычны прыбор для назірання з закрытага месца (з акопаў, бліндажоў, падводных лодак і інш.).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
перыэлектрато́н
(ад перы- + электратон)
змена ўласцівасцей нерва, якая выяўляецца на пэўнай адлегласці ад месца ўздзеяння на яго электрычнага току.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
прапіле́і
(лац. propylaea, ад гр. propylaion = месца перад уваходам)
парадны, архітэктурна аформлены ўваход, брама ў горад, у архітэктурны ансамбль.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)