ме́ткасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і якасць меткага. Меткасць стральбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мілагу́чнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць мілагучнага. Мілагучнасць мовы. Мілагучнасць голасу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

многабако́васць, ‑і, ж.

Уласцівасць і якасць многабаковага. Многабаковасць інтарэсаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мо́цнасць, ‑і, ж.

Кніжн. Уласцівасць моцнага (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

няўро́бленасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан няўробленага. Няўробленасць глебы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

няўсто́йлівасць, ‑і, ж.

Уласцівасць няўстойлівага. Няўстойлівасць становішча. Маральная няўстойлівасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неасла́бнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан неаслабнага. Неаслабнасць назіранняў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

невытлумача́льнасць, ‑і, ж.

Кніжн. Уласцівасць невытлумачальнага; незразумеласць. Невытлумачальнасць з’явы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недася́жнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць недасяжнага; немагчымасць дасягнуць чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недысцыплінава́насць, ‑і, ж.

Уласцівасць недысцыплінаванага; недысцыплінаваныя паводзіны. Праяўленне недысцыплінаванасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)