~ zu etw. (D) hábenмець здо́льнасць (да чаго-н.);
er hat wéder ~ noch Gelénk ён ні на што не здо́льны [не ва́рты]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
паня́такм.кніжн., паня́ццен.
1. Begríff m -(e)s, -e;
агу́льнае паня́ццеállgeméiner Begríff;
2. (уяўленнепрашто-н., веданнечаго-н.) Begríff m -(e)s, -e, Vórstellung f -, -en;
атрыма́ць паня́ццеéinen Begríff bekómmen* (прашто-н. von D);
не мець паня́цця kéinen Begríff [kéine Vórstellung] háben (прашто-н. von D)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Недацёпа асудж. ’дурны чалавек’ (міёр., З нар. сл.), недоцёпа экспр. Здагадлівы чалавек’ (ТС), укр.недотепа ’няздольны, няўмелы чалавек’, рус.недотёпа ’няўклюда’ і ’памылка пры тканні — прапушчаная ці выцягнутая нітка ў аснове’ (пск., СРНГ). З неда- ’недастаткова’ і цепсці ’біць, трапаць’ або цяпаць ’стукаць’, якія ў экспрэсіўным ужыванні могуць мець і іншыя пераносныя значэнні, у тым ліку ’разумець, цяміць, кеміць’, параўн. укр.дотеп ’досціп’, дотёпний ’дасціпны’; калі дапусціць наяўнасць падобнага, незафіксаванага ў беларускай мове слова, то з не і *дацёпа ці *дацяпа, параўн. расцяпа ’разява’; рус.недотяпа ’няўмека’; ткацкі тэрмін у рускай мове сведчыць аб магчымай крыніцы слова ў сферы тэрміналогіі з пераходам канкрэтнага значэння ў экспрэсіўнае, што здараецца вельмі часта, тады развіццё значэння ад ’недастаткова выцягнуты’, ’нестаранна зроблены’ (параўн. цёпкаць ’выцягваць ніткі з тканіны’) да ’няўклюдны’ і ’дурны’.