хаце́цца, хо́чацца; безас., незак., чаго, з інф. і са злуч. «каб».
Адчуваць патрэбу ў чым-н., вельмі жадаць чаго-н.
Яму хацелася есці.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
unsure[ˌʌnˈʃʊə]adj.
1. (of) няўпэ́ўнены, няцвёрды;
He is rather unsure of himself. Ён няўпэўнены ў сабе.
2. (about/of) які́ не ма́е пэ́ўнага ўяўле́ння (аб чым-н.) або́ ўпэўненасці (у чым-н.);
I am unsure of the facts. Я сумняваюся ў фактах.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
злоўжыва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., чым.
Незаконна, нядобрасумленна выкарыстоўваць што‑н., карыстацца чым‑н. Злоўжываць давер’ем. Злоўжываць службовым становішчам.// Празмерна выкарыстоўваць што‑н., ужываць у большай колькасці, чым трэба. Злоўжываць цытатамі. □ Іван Мацвеевіч хадзіў па пакоі і курыў цыгарэту за цыгарэтай, хоць дагэтуль я не заўважаў, каб ён злоўжываў курывам.Васілёнак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шлёгаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., каго-што, пачым і чым.
Абл. Гучна біць, сцёбаць чым‑н. тонкім, гнуткім. Лёнька сядзеў у курані і галінкаю клёна шлёгаў сябе па шыі — адганяў камароў.Капыловіч.Я падхопліваўся на калені, ледзь даставаў грудзьмі застаўку перадка і, тузаючы лейцамі, шлёгаў пугай калматага коніка.Ракітны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
грэ́баваць
1. sich ékeln (чым-н. vor D); Ékel [Wíderwillen, Ábscheu] empfínden*;
2. (пагарджаць) verábscheuen vt; sich ékeln, Ékel empfínden* (кім-н., чым-н. vor D)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
захапі́цца, захапля́цца sich hínreißen lássen* (чым-н. durch A, von D); sich begéistern (чым-н. für A);
2. (кім-н.) sich verlíeben (in A)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
прыма́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак.да прыняць.
•••
Прымаць (браць) блізка да сэрца — спачувальна адносіцца да чаго‑н.; шчыра зацікавіцца чым‑н.
Прымаць да ведама — даведаўшыся аб чым‑н., пагаджацца, улічваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фермуа́р, ‑а, м.
1. Засцежка, спражка на чым‑н. (альбоме, каралях і пад.), звычайна ўпрыгожаная чым‑н. // Каралі з такой засцежкай-упрыгожаннем.
2.Спец. Долата для мастацкага разбярства, ціснення скуры.
[Фр. fermoir.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
све́дчыцьнесов.
1. свиде́тельствоватъ, удостоверя́ть;
с. по́дпіс — свиде́тельствовать (удостоверя́ть) по́дпись;