адплыццё н. Ábfahrt f -; Ábsegeln n -s (пад ветразямі);

гато́вы да адплыцця́ beréit [klar] zur Ábfahrt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абвастра́цца, абвастры́цца (аб адносінах і пад.) sich verschärfen, sich zúspitzen, gespánnt wérden; (пагоршыцца) sich verschléchtern

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прабурча́ць, прабурчэ́ць разм. vor sich hin brúmmen [múrmeln];

прабурча́ць сабе́ пад нос in den Bart brúmmen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

разрэ́джаны

1. фіз. verdünnt;

разрэ́джанае паве́тра verdünnte Luft;

2. (пра лес і пад.) gelíchtet, licht

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

састыкава́ць, састыко́ўваць ánkoppeln vt; ándocken vt, zu sámmenbauen vt, zusámmenstellen (напр. ступені ракет і пад.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

спо́дачак м. Úntertasse f -, -n (пад кубачкам); Téllerchen n -s, -; Schälchen n -s, - (для варэння)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

шы́льда ж. Schíld n -(e)s, -er, Áushängeschild n;

пад шы́льдай перан. únter dem Déckmantel

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

падкла́сці, -ладу́, -ладзе́ш, -ладзе́; -ладзём, -ладзяце́, -ладу́ць; -ла́ў, -ла́ла; падкладзі́; -ла́дзены; зак.

1. што. Палажыць пад што-н.

П. падушку пад галаву.

2. што і чаго. Кладучы, дадаць.

П. кашы на талерку.

3. што. Палажыць тайком, з якім-н. намерам.

П. ананімнае пісьмо.

|| незак. падклада́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е і падкла́дваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

падлажы́ць, -лажу́, -ло́жыш, -ло́жыць; -ло́жаны; зак.

1. што. Палажыць пад што-н.

П. камень пад кола.

2. што. Залажыўшы, падшыць.

П. ніз спадніцы.

3. чаго. Кладучы, дабавіць.

П. дроў у печ.

4. што. Палажыць скрытна, з якой-н. мэтай.

У стол падлажылі запіску.

|| незак. падклада́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е і падкла́дваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мо́ршчыцца, -чуся, -чышся, -чыцца; незак.

1. Збірацца ў маршчыны (пра скуру, часткі твару і пад.).

2. Моршчыць твар (ад болю, незадаволенасці і пад.).

3. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.), перан. Пакрывацца маршчынамі, складкамі (пра адзежу, рэчы).

|| зак. намо́ршчыцца, -чуся, -чышся, -чыцца, памо́ршчыцца, -чуся, -чышся, -чыцца і змо́ршчыцца, -чуся, -чышся, -чыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)