разрэ́джаны

1. фіз. verdünnt;

разрэ́джанае паве́тра verdünnte Luft;

2. (пра лес і пад.) gelíchtet, licht

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

састыкава́ць, састыко́ўваць ánkoppeln vt; ándocken vt, zu sámmenbauen vt, zusámmenstellen (напр. ступені ракет і пад.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прабурча́ць, прабурчэ́ць разм. vor sich hin brúmmen [múrmeln];

прабурча́ць сабе́ пад нос in den Bart brúmmen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ва́за ж. Vase [´vɑ:-] f -, -n (пад кветкі); Schále f -, -n (для цукерак і г. д.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абвастра́цца, абвастры́цца (аб адносінах і пад.) sich verschärfen, sich zúspitzen, gespánnt wérden; (пагоршыцца) sich verschléchtern

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адміра́ць

1. (атрафіравацца) ábsterben* vi (s);

2. (знікнуць – пра звычай і пад.) áussterben* vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адплыццё н. Ábfahrt f -; Ábsegeln n -s (пад ветразямі);

гато́вы да адплыцця́ beréit [klar] zur Ábfahrt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

па́сак, -ска, мн. -скі, -скаў, м.

1. Вузкі доўгі кавалак чаго-н. (тканіны, скуры і пад.); рэмень, шнурок, матуз і пад.

Кроіць скуру на паскі.

Падперазацца паскам.

2. Шырокая рыска, палоска на чым-н.

Рыжая карова з белымі паскамі на спіне.

3. Частка збруі — рэмень, працягнуты ад адной аглоблі да другой цераз падсядзёлак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

цырк, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Від тэатральнага мастацтва, які аб’ядноўвае выступленні акрабатаў, гімнастаў, клоўнаў, дрэсіроўшчыкаў і пад.

2. Будынак і ўстанова для паказу такога мастацтва.

3. перан. Пра якую-н. смешную, недарэчную падзею, факт і пад. (разм.).

Не работа, а нейкі ц.!

|| прым. цыркавы́, -а́я, -о́е (у 1 і 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чахо́л, -хла́, мн. -хлы́, -хло́ў, м.

1. Покрыўка з тканіны або іншага матэрыялу, зробленая па форме якога-н. прадмета для захавання яго ад псавання, забруджвання і пад.

Ч. на канапу.

2. Падкладка з больш шчыльнай, непразрыстай тканіны пад лёгкай, празрыстай сукенкай.

|| памянш. чахо́льчык, -а, мн. -і, -аў, м.

|| прым. чахо́льны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)