Зёл ’туман, які напускаюць чараўнікі’, ’падман’ (Нас.). Можа, ад зелкі ’зелле, адурманьваючыя рэчывы’. Параўн. яшчэрус.ярасл.зёл ’злы’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пара́да ’прапанова, як дзейнічаць, рада; сумеснае абмеркаванне чаго-небудзь, кароткая нарада’. З польск.porada ’тс’. Гл. яшчэра́да, ра́дзіць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прастаста́віць ’ставіць перпендыкулярна ці амаль перпендыкулярна’ (Янк. 3.). Складанае слова з прост‑ (гл. про́сты) і ста́віць. Параўн. яшчэпрастава́ць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прася́ні́ца ’брыца, Echinochloa L.’ (віл., Сл. ПЗБ). Да проса; па знешняму выгляду: ’пустазелле з чорнымі зярнятамі’. Гл. яшчэпрасянік.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Про́валь, про́вэль ’прорва, бездань’ (Нас., Нікан.). Рус.прова́ль ’тс’. Дэрыват ад правалі́ць(ца) з суф. ‑ь. Гл. яшчэправа́лле.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
сутыкну́цца
1. zusámmenstoßen*vi (s); zusámmenprallen vi (s), aufeinánderprallen;