вя́ласць, ‑і, ж.

Уласцівасць вялага. Вяласць мускулатуры. Вяласць рухаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аб’ёмнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць аб’ёмнага. Аб’ёмнасць абмалёўкі. Аб’ёмнасць прадметаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абмежава́насць, ‑і, ж.

Уласцівасць абмежаванага. Абмежаванасць інтарэсаў. Нацыянальная абмежаванасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абсалю́тнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць абсалютнага. Абсалютнасць прасторы і часу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абстрагава́насць, ‑і, ж.

Кніжн. Уласцівасць абстрагаванага. Абстрагаванасць мастацкага вобраза.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кандыцы́йнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан кандыцыйнага. Кандыцыйнасць масла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

канспекты́ўнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць канспектыўнага; кароткасць, сцісласць. Канспектыўнасць выкладання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кіслотатрыва́ласць, ‑і, ж.

Уласцівасць кіслотатрывалага. Кіслотатрываласць хімічнай шкляной пасуды.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замару́джанасць, ‑і, ж.

Уласцівасць замаруджанага. Замаруджанасць рухаў. Замаруджанасць развіцця.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зано́рыстасць, ‑і, ж.

Спец. Уласцівасць занорыстага (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)