tax2 [tæks] v.

1. абклада́ць, абкла́дваць пада́ткам

2. празме́рна напру́жваць; стамля́ць;

tax one’s brain(s) выпрабо́ўваць сябе́

tax smb. with smth. fml абвінава́чваць каго́-н. у чым-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

themselves [ðəmˈselvz] pron.

1. сябе́, сабе́; сабо́й, сабо́ю; -ся;

The children hurt themselves sliding downhill. Дзеці параніліся, калі каталіся з горкі.

2. са́мі

♦ (all) by themselves адны́, без ніко́га

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

угавары́ць überrden vt; bewgen* vt, zu etw. (D) brngen*;

лёгка даць сябе́ ўгавары́ць leicht zu überrden sein; für etw. (A) zu hben sein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

разбі́ты

1. zerschlgen, gebrchen; zerbrchen (пра шкло);

2. (пераможаны, скораны) geschlgen;

3. (знясілены) zerschlgen; müde, gerädert;

адчува́ць сябе́ разбі́тым sich ganz zerschlgen fühlen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

асіраце́ць

1. (зрабіцца сіратою) verwisen vi (s), zur Wise wrden;

2. (адчуваць сябе самотным) sich verlssen fühlen;

3. перан. (апусцець) veröden vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адштурхну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце, зак., каго-што.

1. Штурхнуць ад сябе, адсунуць штуршком. [Ядвіся] раптоўна абхапіла рукамі яго шчокі і, умомант прыблізіўшы яго галаву, пацалавала, а потым з сілаю адштурхнула яго і кінулася за дзверы. Колас.

2. перан. Парваць сувязь, блізкія адносіны з кім‑н., аддаліць ад сябе, праявіўшы раўнадушнасць, халоднасць. Прыязнасць да Паходні ў Янукевіча была і цяпер, ён лічыў яго сваім выхаванцам, не верыў у плёткі І паклёпы і не хацеў адштурхнуць ад сябе. Хадкевіч. // Выглядам, паводзінамі выклікаць непрыязнасць, агіду. У гэтым прызнанні было столькі нявіннай прастаты, шчырай даверлівасць, што такая вестка мяне не толькі не адштурхнула, а зрабіла паненку яшчэ больш прывабнай. Карпюк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запіса́цца, ‑пішуся, ‑пішашся, ‑пішацца; зак.

1. Унесці сябе ў які‑н. спіс. Запісацца на прыём да ўрача. // Уступіць куды‑н., уключыцца ў лік каго‑н. Запісацца ў калгас. □ Нястомная і няўрымслівая Каця запісалася ва ўсе гурткі і ўсюды паспявала. Шамякін. // Разм. Палічыць сябе кім‑н., прылічыць сябе да каго‑н. Былы панскі лёкай Мацвей Цюхна з аканомам Падвысоцкім запісаліся ў мяцежнікі. Якімовіч.

2. з кім і без дап. Разм. Аформіць дакументы аб уступленні ў шлюб. У Тэклі сын з дачкой суседкі пакахаўся і неўзабаве запісаўся. Корбан.

3. Аказацца запісаным, улічаным. — А вяровак я паўю. Прыйду ды наўю. Можа і мне, старому, які дзень запішацца. Сабаленка.

4. Захапіўшыся пісаннем, забыцца на час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

bkapseln

1. vt заключа́ць у ка́псулу [абало́нку]

2. ~, sich замкну́цца, паглы́біцца ў сябе́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

benhmen*, sich II паво́дзіць сябе́ (gegen A – у адносінах да каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

beschcken vt

1) пасыла́ць (куды-н.)

2) выкліка́ць да сябе́ (каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)