прастытуі́раваць

[лац. prostituere = выстаўляць (на продаж)]

1) прымушаць каго-н. да занятку прастытуцыяй;

2) перан. рабіць прадажным, падкупным (напр. п. прэсу).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

спецыфікава́ць

(п.-лац. specificare)

1) рабіць пералік спецыфічных асаблівасцей чаго-н., класіфікаваць;

2) складаць дакумент з пералікам частак якога-н. вырабу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

этыяля́цыя

(ад фр. étioler = рабіць бледным)

страта раслінамі зялёнай афарбоўкі (хларафілу) пры вырастанні іх у цемнаце або ва ўмовах недастатковага асвятлення.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

выгла́джваць, вы́гладзіць

1. (рабіць гладкім) glätten vt;

2. (прасаваць) plätten vt, bügeln vt;

3. (адкарміць) mästen vt, áuffüttern vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

засяка́ць​II

1. (рабіць засечку) éinkerben vt, éine Kérbe éinschneiden* vt;

2.:

засяка́ць час (на секундамеры) die Zeit néhmen* [stóppen]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

мірга́ць

1. zwínkern vi, blínzeln vi; mit den Áugen zwínkern (разм.);

2. (рабіць знакі) zúblinzeln vi (каму-н. D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

траві́ць

1. (рабіць патраву) ábweiden vt, ábgrasen vt;

2. разм. (цкаваць) hétzen vt;

3. тэх. ätzen vt, korrodíeren vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Ната́тка ’заметка’ (ТСБМ), ’запісанае на памяць’ (Бяльк.). З польск. notatka ад лац. notātus ’адзначаны’, notāre ’рабіць заметкі’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Муды́хацца ’марудна рабіць што-небудзь’ (стаўбц., Жыв. сл.). Да му́дзіць (гл.). Суфікс ‑ых‑а‑ выражае шматразовае дзеянне.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пляткава́ць ’абгаворваць’ (ашм., Сл. ПЗБ; смарг., Сцяшк. Сл.). З польск. plotkować ’рабіць плёткі’ < plotka > плётка 2 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)