Ква́кша ’лягушка сямейства бясхвостых земнаводных, якая жыве пераважна на дрэвах’ (ТСБМ). Форма слова, відавочна, адлюстроўвае балтыйскі ўплыў. Параўн. структурна тоеснае літ. kvākše ’квактуха’ (да kvakšėti ’квактаць’).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Бла́нка ’жэрдка, якая прымацоўваецца ўпоперак паміж кроквамі’ (палес., Тарнацкі, Studia). Бясспрэчна, дыялектная форма (азванчэнне п > б перад санорным) да пла́нка (гл.), якое запазычана з ням. Planke.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Варо́ннік ’Veronica officinalis’ (Кіс.). Відавочна, сапсаванае слова з ад’ідэацыяй, па народнай этымалогіі, да варо́на ’птушка’, паколькі ўнутраная форма ўзятага з лац. мовы (veronica) слова была незразумелай.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Карабе́ц1 ’караблік’ (Дзмітр.) — другасная форма ад карабель (слядоў карай = прасл. котѣъ у гэтым значэнні не наглядаецца).

Карабе́ц ’карп, Cyprinus carpio’ (Мат.), кантамінацыя карп з папярэднім.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Рэві́ла, рэвіло ’усеагульны роў; плакса’ (ТС). Экспрэсіўная форма з адценнем узмацняльнасці ад раўці (гл. роў2), аналагічна мазіла ’мазь’ (З нар. сл.), равула ’румза’ (Нар. лекс.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Тэ́ндэр ‘прычэп да паравоза’; ‘конкурсная форма правядзення таргоў’ (ТСБМ, Некр. і Байк.). Праз рус. те́ндер, дзе з англ. tender ‘тс’, ‘заяўка на падрад’ (Арол, 4, 60).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

абапе́рты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абапе́рты абапе́ртая абапе́ртае абапе́ртыя
Р. абапе́ртага абапе́ртай
абапе́ртае
абапе́ртага абапе́ртых
Д. абапе́ртаму абапе́ртай абапе́ртаму абапе́ртым
В. абапе́рты
абапе́ртага
абапе́ртую абапе́ртае абапе́ртыя
абапе́ртых
Т. абапе́ртым абапе́ртай
абапе́ртаю
абапе́ртым абапе́ртымі
М. абапе́ртым абапе́ртай абапе́ртым абапе́ртых

Кароткая форма: абапе́рта.

Крыніцы: krapivabr2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абваскава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абваскава́ны абваскава́ная абваскава́нае абваскава́ныя
Р. абваскава́нага абваскава́най
абваскава́нае
абваскава́нага абваскава́ных
Д. абваскава́наму абваскава́най абваскава́наму абваскава́ным
В. абваскава́ны
абваскава́нага
абваскава́ную абваскава́нае абваскава́ныя
абваскава́ных
Т. абваскава́ным абваскава́най
абваскава́наю
абваскава́ным абваскава́нымі
М. абваскава́ным абваскава́най абваскава́ным абваскава́ных

Кароткая форма: абваскава́на.

Крыніцы: dzsl2007.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абканто́ваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абканто́ваны абканто́ваная абканто́ванае абканто́ваныя
Р. абканто́ванага абканто́ванай
абканто́ванае
абканто́ванага абканто́ваных
Д. абканто́ванаму абканто́ванай абканто́ванаму абканто́ваным
В. абканто́ваны
абканто́ванага
абканто́ваную абканто́ванае абканто́ваныя
абканто́ваных
Т. абканто́ваным абканто́ванай
абканто́ванаю
абканто́ваным абканто́ванымі
М. абканто́ваным абканто́ванай абканто́ваным абканто́ваных

Кароткая форма: абканто́вана.

Крыніцы: sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аблямо́ваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аблямо́ваны аблямо́ваная аблямо́ванае аблямо́ваныя
Р. аблямо́ванага аблямо́ванай аблямо́ванага аблямо́ваных
Д. аблямо́ванаму аблямо́ванай аблямо́ванаму аблямо́ваным
В. аблямо́ваны аблямо́ваную аблямо́ванае аблямо́ваныя
аблямо́ваных
Т. аблямо́ваным аблямо́ванай
аблямо́ванаю
аблямо́ваным аблямо́ванымі
М. аблямо́ваным аблямо́ванай аблямо́ваным аблямо́ваных

Кароткая форма: аблямо́вана.

Іншыя варыянты: аблямава́ны.

Крыніцы: krapivabr2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)