цыкл, -а,
1. Заканамернае, рэгулярнае кола якіх
2. Сукупнасць навук, аб’яднаных па
3. Шэраг, паслядоўны закончаны рад чаго
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
цыкл, -а,
1. Заканамернае, рэгулярнае кола якіх
2. Сукупнасць навук, аб’яднаных па
3. Шэраг, паслядоўны закончаны рад чаго
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аба́цтва
(ад абат)
каталіцкі манастыр з належнымі яму ўладаннямі,
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
альбітафі́р
[ад альбіт + (пар)фір]
магматычная горная парода, разнавіднасць парфіру, у
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
астыгма́т
(ад а- +
фатаграфічны аб’ектыў, у
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ба́нка2
(
курс, па
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
бахча́
(
поле, на
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
брас2
(
стыль плавання на грудзях, пры
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
во́бцас
(
стрымгалоў, адразу, хутка.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
га́лфвінд
(
курс паруснага судна, пры
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мандалі́на
(
музычны шчыпковы інструмент з чатырма парамі струн, на
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)