непосре́дственный

1. непасрэ́дны;

непосре́дственный нача́льник непасрэ́дны нача́льнік;

2. (следующий внутреннему влечению) непасрэ́дны; шчы́ры;

непосре́дственная нату́ра непасрэ́дная (шчы́рая) нату́ра.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

gorliwy

старанны, шчыры, руплівы, дбайны;

gorliwy w nauce — старанны ў вучобе

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

genuine

[ˈdʒenjuɪn]

adj.

1) сапраўдны́, аўтэнты́чны (тэкст); праўдзі́вы (крыні́ца), непадро́блены

2) шчы́ры, нефальшы́вы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

unumwúnden, únumwunden

1. a адкры́ты, шчы́ры, нязму́шаны

2. adv про́ста, без хі́трыкаў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áufrichtig

1. a адкры́ты, праўдзі́вы, шчы́ры

2. adv адкры́та;

~ geságt [gestánden] шчы́ра ка́жучы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

МАРЦІНКЕ́ВІЧ (Геранім Францавіч) (14.7.1816, в. Тулава Віцебскага р-на — пасля 1864),

бел. і польскі пісьменнік. Скончыў Віцебскую губ. гімназію (1835), вучыўся ў Маскоўскім ун-це. Да 1860-х г. служыў чыноўнікам у Віцебску. Літ. дзейнасць пачаў у 1830-я г. У 1858 напісаў па-беларуску драм. паэму «Адвячорак (Аказія ў карчме пад Фальковічамі)», якая, паводле некаторых звестак, ставілася ў 1862 у Віцебску. На польск. мове выдаў 2 зб. «Паэзія» (Вільня, 1845 і 1848) і кн. «Творы, напісаныя між іншым» (Вільня, 1857). Драма «Падарожны» (нап. 1859) не апублікавана. Творы прасякнуты трывогай за лёс народа, надзеяй на лепшую будучыню, сатырай на чыноўніцтва. Перакладаў на польск. мову бел. нар. песні, вершы І.​В.​Гётэ і М.​Лермантава; А.​Вярыгу-Дарэўскаму і яго брату Сямёну прысвяціў верш «Заход сонца» (1843).

Тв.:

Адвячорак (Аказія ў карчме пад Фальковічамі): [П’еса] // Беларуская літаратура XIX ст. Мн., 1988;

[Вершы] // Раса нябёсаў на зямлі тутэйшай. Мн., 1998.

Літ.:

Мальдзіс А. Падарожжа ў XIX ст. Мн., 1969. С. 159—161;

Кісялёў Г. Загадка беларускай «Энеіды». Мн., 1971. С. 161—163;

Мархель У. Шчыры, але не камерны: Геранім Марцінкевіч: Вяртанне спадчыны // Роднае слова. 1998. № 2.

Г.​В.​Кісялёў.

т. 10, с. 147

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

honest

[ˈɑ:nəst]

adj.

1) сумле́нны, добрасумле́нны

2) сумле́нна здабы́ты (пра прыбы́так)

3) шчы́ры, адкры́ты

an honest face — шчы́ры твар

4) чы́сты; до́бры, непадро́блены (тава́р)

5) Archaic цно́тны, цнатлі́вы; няві́нны, мара́льна чы́сты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

душэ́ўны

1. séelisch, ínner;

душэ́ўны спако́й die ínnere Rúhe, Séelenruhe f;

2. (сардэчны, шчыры) hérzlich, ínnig;

душэ́ўныя адно́сіны hérzliches [fréundschaftliches] Verhältnis

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

effusive

[ɪˈfju:sɪv]

adj.

1) шчы́ры, адкры́ты; які́ бурлі́ва выяўля́е свае́ пачу́цьці

2) Geol. эфузі́ўны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

упэ́ўніцца, ‑нюся, ‑нішся, ‑ніцца; зак.

Цвёрда паверыць у што‑н., пераканацца ў чым‑н. Суддзі нарэшце ўпэўніліся, што ад сведак, якіх прывозілі адразу з астрога ў суд, карысці мала. Машара. Усе ўпэўніліся, што Канстанцін Раманавіч апроч таго, што дзелавы і прынцыповы, дык яшчэ просты і шчыры чалавек. Гроднеў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)