Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
БЕЗАДХО́ДНЫЯ ТЭХНАЛО́ГІІ,
сукупнасць тэхнал. сродкаў і працэсаў, якія прадугледжваюць максімальна поўнае выкарыстанне ў працэсе вытв-сці сыравінных і паліўна-энергет. рэсурсаў і выключаюць адходы; экалагічная стратэгія ўсёй прам-сці і с.-г. вытв-сці. Безадходныя тэхналогіі накіраваны на стварэнне экалагізаваных цыклаў безадходнай вытворчасці, падобных да прыродных працэсаў у біясферы. Асн. кірункі развіцця безадходных тэхналогій: комплекснае выкарыстанне сыравіны і матэрыялаў, стварэнне замкнёных цыклаў вытв-сці без скідвання сцёкавых водаў і выкідаў у атмасферу шкодных рэчываў, улоўліванне і утылізацыя адходаў. Безадходныя тэхналогіі могуць быць эканамічна нявыгаднымі для адной вытв-сці або галіны прам-сці, але па сукупнасці вынікаў іх выкарыстанне можа даваць вял. станоўчы эфект.
Літ.:
Никитин Д.П., Новиков Ю.В. Окружающая среда и человек. 2 изд. М., 1986;
Сохранение окружающей среды на основе безотходного производства. Л., 1977;
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
дасто́йныв разн. знач. досто́йный;
чалаве́к, д. пава́гі — челове́к, досто́йный уваже́ния;
~ная сустрэ́ча — досто́йная встре́ча
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
незадаво́лены
1. неудовлетворённый;
~нае жада́нне — неудовлетворённое жела́ние;
2. неудовлетворённый, недово́льный;
н. чалаве́к — неудовлетворённый (недово́льный) челове́к
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
па́ніч, -ча м.
1. молодо́й ба́рин, барчу́к, барчо́нок;
2.разг. (избалованный молодой человек) ба́рин, барчу́к
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
турбо́тны
1. беспоко́йный;
т. чалаве́к — беспоко́йный челове́к;
2. беспоко́йный, трево́жный;
~ныя ду́мы — беспоко́йные (трево́жные) ду́мы
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
БАБО́САЎ (Яўген Міхайлавіч) (н. 23.2.1931, г. Разань),
бел. філосаф і сацыёлаг. Акад.АН Беларусі (1994), чл.-кар.АН Беларусі (1977), д-рфілас.н. (1972), праф. (1973). Скончыў БДУ (1955). З 1957 на выкладчыцкай рабоце. У 1977—89 дырэктар Ін-та філасофіі і права, з 1989 — Ін-та сацыялогіі АН Беларусі. Даследуе праблемы тэорыі і метадалогіі навук. пазнання, сацыялогіі экстрэмальных сітуацый і катастроф, асаблівасцяў пераходнага перыяду ў развіцці бел. грамадства. Распрацаваў новыя канцэптуальныя падыходы да вывучэння сац. аспектаў навук.-тэхн. прагрэсу, станаўлення і развіцця духоўнага свету чалавека. Прэзідэнт Беларускай сацыялагічнай асацыяцыі. Дзярж. Прэмія Беларусі 1984 за ўдзел у напісанні цыкла прац па гісторыі філас. і грамадскай думкі Беларусі (апубл. ў 1973—80).