внутри́

1. нареч. усярэ́дзіне; унутры́;

2. предлог с род. усярэ́дзіне (каго, чаго); унутры́ (каго, чаго).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

внутрь

1. нареч. усярэ́дзіну; уну́тр;

2. предлог с род. усярэ́дзіну (каго, чаго); уну́тр (каго, чаго).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

во́зле

1. нареч. по́руч, по́бач;

2. предлог с род. каля́ (каго, чаго), ля (каго, чаго).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

коро́бить несов.

1. караба́ціць, гнуць;

2. перен. калаці́ць (ад чаго), трэ́сці (ад чаго); (возмущать) абура́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

поиздева́ться сов. паздзе́кавацца (з каго, з чаго); (долго, неоднократно) разг. папаздзе́кавацца (з каго, з чаго).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

поизмыва́ться сов., разг. паздзе́кавацца (з каго, з чаго); (долго, неоднократно) папаздзе́кавацца (з каго, з чаго).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

...ГЕН (ад грэч. ...genēs які нараджаецца, народжаны), другая састаўная частка складаных слоў, што абазначае: які паходзіць ад чаго-н., напр., араген, аўлакаген.

т. 5, с. 149

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АВА́ЦЫЯ (ад лац. ovatio радасць, весялосць),

бурныя, працяглыя апладысменты, якія суправаджаюцца радаснымі воклічамі з выпадку адабрэння чаго-н. або прывітання каго-н.

т. 1, с. 60

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

карыстава́ць

‘карыстацца (карыставаць з каго-небудзь, чаго-небудзь)’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. карысту́ю карысту́ем
2-я ас. карысту́еш карысту́еце
3-я ас. карысту́е карысту́юць
Прошлы час
м. карыстава́ў карыстава́лі
ж. карыстава́ла
н. карыстава́ла
Загадны лад
2-я ас. карысту́й карысту́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час карысту́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лацы́раваць

‘вызначыць (вызначаць) месцазнаходжанне чаго-небудзь з дапамогай спецыяльных прылад’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. лацы́рую лацы́руем
2-я ас. лацы́руеш лацы́руеце
3-я ас. лацы́руе лацы́руюць
Прошлы час
м. лацы́раваў лацы́равалі
ж. лацы́равала
н. лацы́равала
Загадны лад
2-я ас. лацы́руй лацы́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час лацы́руючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)