мавето́н

(фр. mauvais ton)

уст. дрэнны тон, нявыхаванасць.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

тане́ма

(ад тон)

лінгв. націск як сэнсаадрознівальная адзінка.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

яле́йны, ‑ая, ‑ае.

Разм. Прыкра ласкавы, празмерна ліслівы; штучна набожны. Ялейны выраз твару. Ялейны тон.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

urgent [ˈɜ:dʒənt] adj.

1. пі́льны; тэрміно́вы; неадкла́дны

2. fml насто́йлівы (тон, патрабаванне і да т.п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

condescending

[,kɑ:ndɪˈsendɪŋ]

adj.

1) пабла́жлівы

2) апяку́нскі (тон)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

monotone

[ˈmɑ:nətoʊn]

n.

аднаста́йны тон, стыль піса́ньня, ко́лер

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ре́зкий

1. в разн. знач. рэ́зкі;

ре́зкий ве́тер рэ́зкі ве́цер;

ре́зкая боль рэ́зкі боль;

ре́зкий тон рэ́зкі тон;

ре́зкая кри́тика рэ́зкая кры́тыка;

2. (о звуке, голосе) рэ́зкі; (пронзительный) прарэ́злівы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

intonować

незак. падаваць тон; спяваць; пачынаць спяваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

mentorski

ментарскі, павучальны;

ton mentorski — павучальны тон

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

насіласава́ць, ‑сую, ‑суеш, ‑суе; зак., чаго.

Ператварыць у сілас (у 1 знач.). Насіласаваць кукурузы дваццаць тон.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)