Які мае адносіны да лаўсану. // Выраблены з лаўсану, з лаўсанам. Лаўсанавыя тканіны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
касцю́мны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да касцюма, прызначаны для яго. Касцюмны пінжак. Касцюмныя тканіны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паўсінтэты́чны, ‑ая, ‑ае.
Створаны на аснове сінтэзаваных хімічных рэчываў з выкарыстаннем натуральнай сыравіны. Паўсінтэтычныя тканіны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
га́льштук, -а, мн. -і, -аў, м.
Стужка, палоска тканіны, якая завязваецца вузлом ці бантам пад каўняром сарочкі, блузы.
Завязаць г.
◊
Залажыць за гальштук (разм., жарт.) — выпіць спіртнога.
|| прым.га́льштучны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дзяру́га, -і, ДМ -ру́зе, мн. -і, -ру́г, ж. (разм.).
Грубая тоўстая тканіна; вопратка з такой тканіны.
|| памянш.дзяру́жка, -і, ДМ -жцы, мн. -і, -жак, ж.
|| прым.дзяру́жны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ручні́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.
Вузкі прадаўгаваты кавалак тканіны для выцірання твару, рук ці пасуды.
Вышываны р.
|| памянш.ручнічо́к, -чка́, мн. -чкі́, -чко́ў, м.
|| прым.ручніко́вы, -ая, -ае.
Ручніковая тканіна.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шта́пельнытэкст.:
шта́пельнае валакно́ Stápelfaser f -, -n;
шта́пельныя ткані́ны Zéllwollstoffe pl
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
АХМАДАБА́Д, Ахмедабад,
горад у Індыі, на р. Сабарматы, штат Гуджарат. Засн. ў 1411. 4775,7 тыс.ж. (1992, з прыгарадамі). Адзін з найважнейшых прамысл. і гандл.-фін. цэнтраў Зах. Індыі. Трансп. вузел. Аэрапорт. Буйны цэнтр тэкст. прам-сці (баваўняныя пража і тканіны, шарсцяныя тканіны, штучны шоўк). Металаапр., маш.-буд., папяровая, хім., гарбарная, запалкавая, харч.прам-сць. Саматужная вытв-сць парчы, шоўку, ювелірных і лакавых вырабаў, мастацкае разьбярства. Арх. помнікі 15—17 ст. 3 ун-ты, у т. л. Гуджарацкі. Музей.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МІ́НСКІ ТЭ́ХНІКУМ-ПРАДПРЫЕ́МСТВА ЛЁГКАЙ ПРАМЫСЛО́ВАСЦІ.
Засн. ў 1945 у Мінску як тэхнікум лёгкай прам-сці. З 1989 сучасная назва. Рыхтуе тэхнікаў-канструктараў-тэхнолагаў, тэхнікаў-тэхнолагаў, тэхнікаў-механікаў, бухгалтараў. Спецыяльнасці (1999/2000 навуч.г.): тэхналогія і канструяванне вырабаў са скуры; апрацоўка тканіны; тэхн. абслугоўванне і рамонт абсталявання абутковай вытв-сці; бухгалтарскі ўлік у лёгкай прам-сці; прадзенне шэрсці і хім. валокнаў; тэхналогія тканіны і тканых вырабаў. Прымаюцца асобы з базавай і сярэдняй адукацыяй. Навучанне дзённае і завочнае.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПЛА́ХТА,
1) старадаўняе ўкраінскае жаночае паясное адзенне. Адзявалася паверх больш доўгай кашулі ў выглядзе спадніцы. Складалася з 2 сшытых па даўжыні да палавіны полак. П. перагіналася і насілася так, каб сшытая ч. ляжала ззаду, а нясшытая свабодна звісала па абодвух баках (або падгортвалася). Шылі з рознакаляровай, пераважна ваўнянай, тканіны. Спераду П. закрывалася фартухом.
2) У зах. абласцях Украіны — верхняя адзежына з палатна.
3) У зах. і ўсх. славян — кавалак тканіны, прасцірадла.
4) У палякаў, лужычан, славакаў — плашчападобная адзежына.