медрэсэ́
(ар. madrasa = месца, дзе даюць урюкі)
сярэдняя і вышэйшая рэлігійная школа ў мусульман у краінах Блізкага і Сярэд. Усходу.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мезазо́й
(ад меза- + -зой)
чацвёртая эра ў геалагічнай гісторыі Зямлі, сярэдняя паміж палеазоем і кайназоем; працягвалася 160—170 млн. гадоў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
образова́ниеII ср. адука́цыя, -цыі ж.; (просвещение) асве́та, -ты ж.;
нача́льное образова́ние пачатко́вая адука́цыя;
сре́днее образова́ние сярэ́дняя адука́цыя;
вы́сшее образова́ние вышэ́йшая адука́цыя;
наро́дное образова́ние наро́дная асве́та.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кале́дж
(англ. college)
вышэйшая або сярэдняя навучальная ўстанова ў Вялікабрытаніі, ЗША і некаторых іншых краінах; на Беларусі ствараюцца з 1990 г.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
kernel
[ˈkɜ:rnəl]
n.
1) ядро́ n. (арэ́ха); зе́рне n., зе́рнетка, зярня́тка n. (жы́та, пшані́цы)
2) сярэ́дняя або́ найважне́йшая ча́стка; су́тнасьць f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
кале́гіум
(лац. collegium = таварыства, супольнасць)
закрытая сярэдняя або вышэйшая навучальная ўстанова ў 16—18 ст. у Зах. Еўропе, Польшчы, Вялікім княстве Літоўскім.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Пука́ты, пукава́ты ’з выступаючымі бакамі’ (ТСБМ, Шат., Сл. ПЗБ, Жд. 2, ТС, Варл.: “reč, što pasiarod taušciejšaja, jak uhare j nadole”), ’пузаты’ (Сл. ПЗБ), пукова́ты, пукна́ты ’выпуклы’ (ТС), пукова́сты ’тс’ (ПСл), параўн. укр. пука́тий ’выпуклы, раздуты, тоўсты’, рус. пука́тый ’круглы, выпуклы, выгнуты’, польск. pękaty ’выпуклы’, ст.-польск. pękata ’цяжарная’. Усё да пук ’выпукласць, выступаючая сярэдняя частка прадмета’ (гл. пук 2).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
college
[ˈkɑ:lɪdʒ]
n.
1) унівэрсытэ́цкі кале́дж
college of medicine — мэды́чны кале́дж
2) невялі́кі ўнівэрсытэ́т
3) кале́гія f.
4) (у Фра́нцыі) сярэ́дняя шко́ла
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
secondary [ˈsekəndri] adj.
1. другара́дны, дру́гасны, пабо́чны;
a secondary stress ling. пабо́чны на́ціск;
This question is of secondary importance. Гэтае пытанне другаснай важнасці.
2. сярэ́дні (пра адукацыю);
a secondary school/education сярэ́дняя шко́ла/адука́цыя
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
тэ́хнікум
(н.-лац. technicum, ад гр. technikos = майстэрскі)
сярэдняя прафесіянальная навучальная ўстанова, якая рыхтуе спецыялістаў сярэдняй кваліфікацыі для розных галін народнай гаспадаркі і культуры.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)