ЛЮБІ́МІЦА КЛА́ПА,

амерыканскі сорт грушы, атрыманы з насення сорту Лясная прыгажуня свабоднага апылення. На Беларусі пашырана ў Брэсцкай, Гомельскай і Гродзенскай абл. Адзін з лепшых скараспелых сартоў.

Дрэва сярэднярослае, крона шырокапірамідальная, рэдкая. Пладаносіць на 7-ы год. Сорт малазімаўстойлівы, сярэднеўстойлівы да бактэрыяльнага раку і паршы. Ураджайнасць добрая. Плады 110—130 г яйцападобна выцягнутай формы, жаўтавата-зялёныя з яркім румянцам на сонечным баку. Мякаць белая. сакавітая, мяккая, масляністая, салодкая, выдатнага смаку. Спажывецкая спеласць у канцы жніўня.

М.​Р.​Мялік.

Любіміца Клапа.

т. 9, с. 396

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

грылья́ж, ‑у, м.

Сорт цукерак з падсмажанымі арэхамі і міндалём.

[Фр. grillage — смажанне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высокаўраджа́йны, ‑ая, ‑ае.

Які вызначаецца высокай ураджайнасцю. Высокаўраджайны сорт пшаніцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дзюшэ́с, ‑у, м.

Сорт дэсертных ігруш з сакавітай салодкай мякаццю.

[Фр. duchesse.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

касхалва́, ‑ы, ж.

Сорт халвы з грэцкіх арэхаў на мёдзе.

[Ад тур. koz і араб. helvasa.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нізкаўраджа́йны, ‑ая, ‑ае.

Які дае нізкі ўраджай. Нізкаўраджайны сорт пшаніцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэнкло́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Сорт буйных круглых салодкіх сліў.

[Фр. reine-claude.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чэ́стэр, ‑у, м.

Сорт вострага цвёрдага сыру; сыр гэтага сорту.

[Англ. Chester.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шартрэ́з, ‑у, м.

Сорт моцнага духмянага лікёру; лікёр гэтага сорту.

[Ад геагр. назвы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хром, -у, м.

1. Хімічны элемент, цвёрды метал светла-шэрага колеру.

2. Род мінеральнай жоўтай фарбы.

3. Сорт мяккай тонкай скуры.

|| прым. хро́місты, -ая, -ае (да 1 знач.) і хро́мавы, -ая, -ае (да 3 знач.).

Хромавы абутак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)