пашкумата́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Парваць на шматкі. Па небе плылі белыя хмаркі, як бы хто пашкуматаў марлю і пусціў яе ў паветра. Броўка. / у безас. ужыв. Жывога сома не бачылі — яго зачапіла лопасцю вінта і пашкуматала... Сачанка. // перан. Нанесці пашкоджанні, страты. Па горадзе хадзілі чуткі, што недзе ў Суражскім раёне партызаны напалі на калону немцаў і моцна пашкуматалі яе. Новікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раскро́іць, ‑крою, ‑кроіш, ‑кроіць; зак., што.

1. Кроячы, выкройваючы адзенне або боты, разрэзаць (тканіну, скуру і пад.). Раскроіць матэрыял на касцюм. // Выразаць па мерцы часткі, дэталі чаго‑н. Раскроіць паліто.

2. Парэзаць на часткі (пераважна пра хлеб). [Служанка] наліла яшчэ кавы і раскроіла на дзве лустачкі апошні на талерцы акрайчык хлеба. Брыль.

3. Разм. Нанесці глыбокую сечаную рану; рассячы. [Марыля] махнула рыдлёўкай і адным ударам раскроіла .. [фашысту] чэрап. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Schimpf m -es знява́га, крыўда; га́ньба;

mit ~ und Schánde з га́ньбай;

j-m éinen ~ ántun* [zúfügen] нане́сці каму́-н. абра́зу [знява́гу]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

надзьму́ць

1. áufblasen* vt; áufpumpen vt (помпай);

ве́цер надзьму́ў ве́тразь der Wind blähte das Ségel;

2. (нанесці – пра вецер і г. д.) heránwehen vt;

надзьму́ць гу́бы schmóllen vi, beléidigt tun*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Ábbruch m -(e)s, -brüche

1) знос, злом

2) спыне́нне (раптоўнае)

3) разрыў (адносін)

4) абва́л;

~ tun* нане́сці стра́ту [шко́ду], шко́дзіць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Tódesstoß m -es, -stöße смяро́тны ўдар;

j-m den ~ versétzen [gében*] нане́сці каму́-н. смяро́тны ўдар; разм. дабі́ць каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

уда́р, -у, мн. -ы, -аў, м.

1. Моцны рэзкі штуршок, сутыкненне з кім-, чым-н. з сілай.

Гэты гадзіннік не баіцца ўдараў.

Нанесці ў.

У. электрычнага току.

2. Гук (звон, трэск, грукат) ад такога штуршка, а таксама наогул адрывісты гук, стук.

У. гадзінніка.

У. грому.

3. перан. Імклівы напад, атака.

Флангавы ў.

Штыкавы ў.

4. перан. Непрыемнасць, нечаканае гора, бяда.

Перажыць нечаканы ў.

У. лёсу.

5. Кровазліццё ў мозг; апаплексія.

Апаплексічны ў.

6. чаго. Пра біццё сэрца, пульсу.

◊

Пад удар (ставіць) каго-што (разм., неадабр.) — у небяспечнае становішча.

Пад ударам (быць, знаходзіцца) — у небяспечным становішчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

narobić

зак. нарабіць;

narobić hałasu — нарабіць шуму; узняць галас;

narobić szkody — нарабіць шкоды; нанесці ўрон; нашкодзіць;

narobić bigosu — заварыць кашу

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

намы́ць

1. wáschen* vt, spülen vt;

намы́ць по́суду Geschírr spülen [ábwaschen*];

намы́ць кош бялі́зны éinen Korb Wäsche wáschen*;

2. геал. (дабыць прамыўкай) durch Wáschen [Áuswaschen] gewínnen*;

3. (нанесці плынню ракі) ánschwemmen vt; ánspülen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

нано́сіць гл. нанесці

4.нано́сны

1. спец. (глеба) Schwemm-, alluvial [-vi´ɑ:l], án geschwemmt; ángeweht; áufgeschüttet (штучна нанесены);

нано́сіць пясо́к Schwémmsand m -(e)s, -e;

2. перан. (чужы) fremd; übernómmen, entléhnt;

нано́сіць ўплыў frémder Éinfluss

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)