закаці́ць

1. rllen vt (за што-н., пад што-н. hinter, nter A);

2. разм. (нанесці ўдар) verbreichen vt, lngen vt;

закаці́ць апляву́ху ine hrfeige verpssen, ine lngen [hernterhauen*];

закаці́ць во́чы die ugen verdrhen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)